We zijn weer op weg in Noord Amerika

Het fotoalbum voor foto’s vanaf 27-09-2007
http://www.mijnalbum.nl/Album=JWPELOB7

Voor FOTO’s http://www.mijnalbum.nl/Album=ZAORXVAR 05/01/06 tot 12/08/06
http://www.mijnalbum.nl/Album=HFAPMCOG vanaf 20/09/06
http://www.mijnalbum.nl/Album=FFRTAFAN vanaf 30/01/2007
http://www.mijnalbum.nl/Album=FEDFHN7N van af 5-5-2007

Onze andere website http://home.hetnet.nl/~f2hjadekoe74/

Mensen die vragen hebben stel deze dan op ons mailadres jadekoe@hetnet.nl

Maar ook een gewone, alledaagse mail uit Nederland, genieten we van.


We zijn terug in Houston !!!! het heeft wat voeten in de aarde gehad.
Na thuiskomst en dokters controle blijkt dat Johan galstenen had en geopereerd moest worden, ik heb verschillende kleine problemen op moeten lossen en zo vloog de tijd voorbij. Positieve en negatieve ervaringen maar al met al een erg drukke periode. Verschillende mensen hebben ons te weinig gezien maar we hopen dat ze daar niet boos om zijn, we zullen dat de volgende keer thuis zeker goed maken.
vroeg het bed uit. Om 5 uur loopt de wekker af. Boomer moet tussen 8 en 9 uur op schiphol zijn. Dat lukt prima en aansluitend brengt Rob ons naar de vertrekhal. We zijn erg vroeg dus duiken we een restaurant in en nemen een ontbijtje met een grote slok koffie erbij. Uitgebreid de krant lezen en nog maar een kop koffie. Dan op naar de gate, natuurlijk weer helemaal achterin en als we goed en wel zitten zien we dat Boomer aangeleverd wordt en in het vliegtuig verdwijnt. Zo, die kan dus niet meer vergeten worden. De vlucht is weer een lange zit maar Continental Airlines heeft gelukkig meer beenruimte dan KLM dus is de zit wel redelijk. Na 11 uur vliegen komen we aan en alles gaat vliegensvlug we krijgen de info dat Boomer bij de speciale bagage eruit moet komen dus daar wachten we een tijdje totdat er iemand komt vragen wat we daar nu nog steeds staan te doen, de zoektocht van hot naar her worden we gestuurd en de een weet het nog beter dan de andere echt balen. Houston heeft een groot vliegveld en als je er rond loopt komt er aan de gangen geen einde. Na 1,5 uur zijn we ten einde raad maar dan is er iemand die het weet !!!! we worden naar de afdeling pets ( huisdieren ) gebracht. Logisch toch dat er zo’n afdeling is, als je die maar weet te vinden. Maar helaas, de afdeling is voor huisdieren met een binnenlandse vlucht. Intussen 2 uur later en echt doodop zakken we vertwijfeld op een van de stoelen die daar staan. Op de camping drinken we nog wat en duiken dan het bed in, 27 uur onderweg !!!! behhhhh.
opstaan en aan het werk, proberen orde in de chaos te krijgen. Eerst even ons melden bij de receptie en we worden welkom terug gezoend. We vragen om een ander plekje voor Daffie, iets verder van de weg af, geen probleem. Dus Daffie verzetten, hij start prima maar als Johan wil gaan rijden komt die geen millimeter vooruit, de remmen blijven erop zitten en bij 1 rempot blaast de lucht eruit, rubber lek. Nu dan maar blijven staan in eerste instantie. Ik rommel de verdere dag met alle spullen die mee gekomen zijn vanuit Nederland en Johan probeert iets met de remmen te doen. Maar alles zit ons een beetje tegen en om 15 uur besluiten we het voor gezien te houden vandaag. Het is er ook nog warm genoeg voor, gelukkig niet zo warm meer als begin augustus zo tussen de 30 en 35 graden.
Maar lekker uitgeslapen staan we beiden de volgende dag op. Vol goede moed gaan we aan het werk, ik met verder op en inruimen, Johan met de Daf. Eerst maar het rubber van de rem vervangen die lekt. Daffie opkrikken en rempot er onderuit halen. Intussen de motor er ook afgehaald zodat ik boodschappen kan doen, iets goeds te eten, dat willen we ook weer eens. Ook moet ik zien met de Fedex een brief verstuurt te krijgen. Nu dat laatste lukt in eerste instantie niet maar later in de middag, na wat navragen op de camping, wel. De boodschappen zijn ook binnen en Johan het rubber van de rempot kunnen vervangen ( gelukkig hadden we die bij ons ). Maar helaas de remmen blijven er nog op zitten. Nu straks maar eens een mailtje versturen naar Frits, misschien kunnen die verder helpen. We zijn wel zover eruit dat het de bedrijfsrem moet zijn die laat de lucht er niet af, dus eigenlijk staat iemand continu met zijn voet op de rem en die wil maar niet naar bed. Dus dat was alweer dag 2 in Houston.
Dus Frits, rubbers voor de rempotten, niet vergeten.
Gisteren avond kreeg Johan een helder idee inzake de remmen. Zou door iemand misschien de helling rem erop gezet zijn ? ze zijn toch in de cabine geweest om de ruit te repareren. En inderdaad hij zet de handel om en meteen komt er lucht vrij en Daffie rolt een paar cm naar voren. Hèhè opgelost. De dag verder aan gerommeld en de laatste dingetjes opgeruimd die uit Nederland gekomen zijn. Het is vandaag wel erg benauwd, gisteren avond een flinke regenbui en vandaag eerst bewolkt. Maar in de loop van de ochtend trekt de lucht open en trekt de wind weer aan , “aangename” 35 graden, humhum. We verplaatsen daffie eindelijk naar een goede plek en instaleren ons verder. Morgen maar eens verder met de ophanging van de luchtketels die het dus weer begeven heeft
Het wordt weer een warme dag, bijna geen wind. Maar we gaan stug door, Johan bouwt de gehele ophanging van de luchtketels eraf, dan kunnen ze er gemakkelijk bij of kan de complete zooi weggebracht worden. Maar we hebben weer mazzel, er blijkt een lasser op de camping te “wonen” . Dus die wordt vanavond langs gedirigeerd en de gehele ophanging wordt professioneel en sterk weer aan elkaar gelast. Ik ruim eindelijk de laatste spulletjes op vanuit Nederland. Dan uitpuffen en afkoelen, het is weer bere warm.
Vandaag de luchtketels er weer onder bouwen, het gaat gesmeerd achter in de ochtend kunnen we proefdraaien. Super, alle luchtslangen zitten dicht en bij 7,3 bar blaast het systeem af. We hebben het weer gefikst. Nu is het verder wachten op goede berichten uit Missouri of de Daf Amerikaans gekentekend kan en mag worden. Het betekend dat we dan ook een WA verzekering voor noord Amerika kunnen afsluiten voor Daffie. Maar daar moeten we nog wel even geduld voor hebben, misschien morgen maar even de tanden op elkaar.
Nog 1 keer de remmen, deze moeten nog opnieuw afgesteld worden nadat Johan de remcilinders los heeft gehad. Dus Daffie opkrikken en afstellen de hap. En dan ….. wat een verrassing, Mike komt er al aan. Mike, de man van Rene, een ontzettend leuk stel die we in zuid Amerika ontmoet hebben. Hij moet voor zaken in Houston zijn en komt langs, we hadden hem alleen achter in de middag verwacht maar hij was al klaar met de business. We kletsen wat bij en vertrekken naar een Mexicaans restaurant om te lunchen. Daarna weten we hem te strikken om grote inkopen te doen zodat wij dit niet op de motor hoeven te doen. WE krijgen hier en daar uitleg over verschillende producten en er wordt zo nu en dan iets in ons karretje gelegd met de woorden, dat MOET je ook proberen. Aansluitend nog bij een outdoor winkel langs en we hebben genoten van alle nieuwe leuke dingetjes die ze hier zoal hebben. Dan naar de Daf terug en we drinken nog wat en moet Mike helaas weer verder, om 19 uur gaat het vliegtuig. Jammer, maar we hebben een ontzettend gezellige dag gehad en heerlijk bij kunnen kletsen.
Ik ben vannacht niet in orde geweest en Johan laat me lekker uitslapen, we prutsen verder wat aan in en rond de Daf in afwachting van mail van Rene over het Amerikaanse kenteken voor Daffie. We hebben gisteren goede software gezien voor de garmin navigatie in de outdoor winkel en besluiten die, zodra we gaan rijden eerst te gaan kopen, wordt het rijden in de US gewoon nog gemakkelijker, want die is routable ( miepie kletst dan weer van links en rechts, super )en dan ook nog voor een veel lagere prijs dan in Nederland.
Vandaag een hang dag totdat Rene ( Amerikaanse die missouri kenteken platen hoopt te regelen ) belt dat het gelukt is en dat ze vandaag met speciale koerier verzonden worden. Eindelijk, we kunnen dan ook verder met de verzekering. Al met al een warme maar voldane dag.
We zitten buiten aan de koffie en we zien de UPS auto aankomen en weer weg rijden. Ik moet toch een wasmachine aan zetten dus ik duik meteen de receptie in en……. Inderdaad een pakketje voor ons met de kenteken platen. R70-269 met RV erop !!!!!! Daffie is een Missouri camper geworden !!! Johan begint meteen ze erop te zetten en veel mensen die langskomen vragen het zich af een Hollander of ……. Als we het uitleggen begrijpen ze het.
Zondag, een dag om niets te doen. We internetten wat en proberen hier en daar een offerte te krijgen voor de verzekering. Maar het wil niet echt lukken, Daffie heeft nu wel een Missouri kenteken maar nu doen ze weer moeilijk over de leeftijd. We moeten morgen maar de dame proberen waarvan we het telefoonnummer gekregen hebben van iemand hier op de camping.
Na het ontbijt direct bellen, een erg vriendelijke dame die ons echt wil helpen, we wisselen e-mail adressen uit zodat we beiden weten dat we het goed hebben. We kijken eens naar de mail en wat zit daar nu weer bij, dat hebben wij weer, een mail van een Nederlandse verzekeraar die zich toch bedacht heeft en ons een verzekering aanbied. Maar we gaan nu eerst maar verder met een Amerikaanse dekking zien te krijgen en als dat niet mocht lukken kunnen we terug vallen daarop. Maar waarom nu pas, echt een beetje balen. En…… aan het eind van de middag een negatief verlossend mailtje van Brenda, verzekeren……. Niet mogelijk bij haar. Waar doen we goed aan, toch maar de Nederlandse verzekeraar mailen ??? uiteindelijk beslissen we dat maar te doen. Het hele gedoe met de Amerikaanse kenteken platen was dus niet nodig geweest als de NL verzekeraar eerder had gereageerd. Al met al zijn we met die verzekeraar al 3 maanden bezig geweest.
Na een bloedhete nacht waarin de temperatuur niet onder de 30 graden is geweest bellen we met Nederland. Inderdaad alleen een fax op en neer naar Amerika !!!!! , en de dekking is geregeld natuurlijk een betaling van ons en we kunnen rijden. De polis komt dan in de loop van de week op de mail. Nu daar maken we dus gebruik van, we hebben het uitzicht hier nu wel eens gehad. Wel is het ’s avonds en ’s morgens vroeg erg mooi met herten die hier zo rond lopen.
Eerst betalen, zal een flinke rekening worden, de stalling en dan 11 nachten camping en natuurlijk niet te vergeten de ruit die geplaatst is. Maar we worden weer gematst….. de stalling hoeven we maar voor 1 maand te betalen en de andere nachten ….. 5 worden er gerekend en dan nog voor 8 dollar per nacht, de ruit … die hoeven we echt niet te betalen, de DAF was hun verantwoordelijkheid. Wat een mazzel en wat een lieve mensen daar, naast alle hulp die we gehad hebben en dan nog niet eens de helft van alles betalen. We rijden richting Buffalo, we hebben namelijk al een tijdje contact met een Nederlands stel die hier een camping is begonnen en we zijn uitgenodigd. Een mooi ritje om weer te beginnen. Ze zitten op een prachtige plek en in de loop van de middag na veel heen en weer geklets komt het eruit dat ze net (december vorig jaar ) aangekomen zijn en de camping begonnen zijn. Een ontzettend leuk geheel en zeer vriendelijke mensen, http://www.hollandranch.com
Het koelt heerlijk af hier en we trekken in de loop van de nacht zelfs een dun dekentje over ons heen omdat het te koel is. N 31.21.954 W 095.58.563.
We gaan verder we willen naar Albaquerque in New Mexico, waar er een grote hete lucht ballon evenement is. Er gaan dagelijks wel 750 ballonnen de lucht in www.balloonfiesta.com maar dan moeten we nog wat kilometers op de teller zetten. We vertrekken met de belofte om contact te houden en we knorrelen wat af Daffie heeft er zin in. De uitzichten zijn wijds en immense vlaktes waar de koeien grazen. Hier en daar en daar een flinke cactus. Bij het boodschappen doen weer een verrassing, als ik vraag waar het bier staat krijg ik als antwoord, we are to close to the church. Nu dus… geen biertje vandaag. Maar verder alles te krijgen. Aan het eind van de dag komen we een klein meertje tegen en besluiten daar en plekje te zoeken wat buitengewoon goed slaagt.
We rijden weer en we zetten vandaag bijna 600 kilometer op de teller, wouw een super record voor ons. Maar de wegen zijn dan ook super, glad en vandaag bijna geen heuveltjes en heeft Daffie het redelijk gemakkelijk op de warmte na, ook is het intussen wel iets lager dan de afgelopen dagen. We vinden op een hoogte van ruim 1500 meter een goed plekje om te overnachten en slapen als roosjes, met een gewone deken over ons heen !!!!! we doen zelfs de ramen iets dicht om de kou eruit te houden. HEERLIJK.
Op naar Albaquerque, we zijn er bijna, we rijden nog een mooi stuk de beroemde route 66 in New Mexico en dan nog even wat boodschappen bij de Walmart en dan moet Daffie er even aan geloven, we gaan de namelijk de interstate ( erg grote snelweg ) Op deze weg is de minimum snelheid namelijk 55 mile ( 88 kilometer per uur ) en dat is die niet gewend. Maar het lukt redelijk en we blazen zo door de super grote stad heen van de interstate 40 naar de interstate 25 en dan de goede afslag, maar dat staat hier allemaal duidelijk aangegeven. Dan nog even opzoek naar het RV park ( camper parkeerplaats ) en we worden daar aangekomen door een meneer, natuurlijk op een golfkarretje, naar een plek gereden. We staan nog even buiten en we worden aangesproken door een oud vrouwtje die vraagt wat voor een vehikel Daffie is en we leggen het een en ander uit. Ze is verbaast dat we uit Nederland komen en denkt dat we speciaal voor de balloning dagen, vanuit Nederland zijn komen rijden. Maar wat ze ons aanbied is weer super, toegangskaarten waarmee je op ieder moment van de dag het evenementen terrein op kan komen zonder entree te betalen. Joepie scheelt ieder keer 12 dollar. We gaan vanavond dan maar alvast een keer, de speciale uitvoeringen gaan de lucht in. Maar helaas hebben we daar pech mee, er staat teveel wind, dus geen ballon. Wel een knalvuurwerk als afsluiting van de dag. N 35.11.041 W 106.36.021 voor Google earth.
Vanochtend vroeg eruit, geen wind dus er moet wat gaan gebeuren. Het is gemakkelijk er rijden schuttle bussen van het P terrein naar de ingang, van die Amerikaanse schoolbussen, leuk om ook daar eens in te rijden. Om 7 uur, het is nog donker, wordt er eerst een licht show gegeven met verschillende ballonnen en die vertrekken dan de lucht in. Dan gaat het beginnen, honderden gaan er bijna tegelijk omhoog. Mensen wat een gezicht. Ontzettend leuke modellen maar ook gewone. Wat een spectakel, natuurlijk opgeluisterd door live muziek die vanochtend vroeg ook al het volkslied hebben gespeeld natuurlijk. Om 10.30 uur wandelen we richting de uitgang en vertrekken met de bus weer naar het P terrein. “s avonds nog een keertje naar het terrein, een zogenaamde after glow, Er worden verschillende ballonnen opgeblazen en er wordt een soort lichtshow gegeven met deze ballonnen, super. Aansluitend worden we bij de buurtje uitgenodigd voor een borrel en voor dat we het weten is het alweer 23.30 uur. Snel naar bed want morgen willen we nog een keer genieten.
Vanochtend dus weer vroeg het bed uit, we instaleren ons deze keer op het dak van Daffie. We kunnen nu vanuit de verte de hele meute zien opstijgen. Het is koud maar zeker de moeite waard. Als de zon nog net niet op is gaan de eersten de lucht in het is een machtig gezicht de verlichte ballonnen te zien opstijgen. Daarna gaat het weer beginnen, in het begin tellen we nog maar na een tijdje zijn we de tel kwijt en genieten alleen nog maar. Iedereen die langs komt begroet ons met de woorden hay there dutchgays cold op there ? hilariteit dus. Na het evenement lekker opwarmen in de zon en onze buurman gaat vragen of we nog een nachtje kunnen blijven staan en we krijgen de fiat ervoor, dus nog een dagje hier op de P van het Ballooning fiesta event.
We slapen lekker uit na 2 korte nachten. Rond 10 uur gaan we rijden, eerst nog tanken en wat brood en dan verder. We hebben besloten naar Collorado te rijden waar Mike en Rene een zomerhuisje hebben. We zijn voor volgende week uitgenodigd. Daarnaast moet het een kleuren pracht zijn in de herfst in Collorado. Maar het is 500 kilometer noordelijk, 2000 tot 3000 meter hoog en dus een stuk kouder. We rijden vandaag een stuk door verschillende indianen reservaten heen, we komen zelfs een indianen casino tegen waar we lunchen. Dan nog een klein stukje verder en we houden het voor gezien bij Angel Peak. N 36.31.682 W 107.53.630 voor de mensen die ons willen volgen met Google earth.
We besluiten een dagje te blijven staan en te genieten van de uitzichten en een stukje te wandelen. Een heerlijk relaxte dag, lekker.
Vandaag verder, het weer is een beetje omgeslagen, we hebben zo nu en dan een paar flinke wolken……… je wilt het niet geloven, we hebben natte sneeuw. Een paar dagen terug zit je te puffen van de hitte en nu natte sneeuw. Maar de route die we rijden is super, geweldige uitzichten. We rijden door een Apache reservaat maar helaas zijn alle toeristische dingen gesloten. We vinden, wel een beetje vroeg, een super plek en besluiten om daar te blijven staan voor de rest van de dag wel koud en de webasto kachel is nog stuk maar we hebben gelukkig de gas kachel nog. N 36.56.882 W 107.03.641 google earth.
Vandaag verder na een erg koude nacht. De thermometer staat op -0,3 graden als we opstaan. Maar de gas kachel heeft het goed gedaan. We toeren door een prachtig landschap richting Colorado. De uitzichten zijn onvoorstelbaar mooi. Wel moeten we oppassen voor overstekende herten, bij massa’s steken ze de weg over. We rijden richting Pagosa Springs. Hier gaan we de stad in opzoek naar gas, de komende tijd zullen we de kachel wel nodig hebben. De eerste mogelijkheid strand omdat de man zegt de goede aansluiting niet te hebben maar de 2e poging gaat prima, met dezelfde aansluiting en onze verloop nippel. Dan een klein stukje terug, daar hebben we een publieke recreatie mogelijkheid gezien en het is gewoon super, zo’n prachtige plek. We instaleren ons en wandelen eerst nog een stukje. N37.12.469 W 107.00.024.
Brrrrrrr, vannacht nog kouder geweest ( - 3.5 ) maar de zon schijnt al volop dus het warmt lekker op. We drinken de koffie buiten en gaan dan aan het werk. De banden moeten gewisseld van achter naar voor of omgekeerd. Om 13 uur daarmee klaar en de eerste vissers zijn er alweer. Er wordt hier gevist op regenboog forel. Johan gaat ook een poging wagen en we zien wel of er vanavond vis op het menu staat. Maar helaas, het wordt een gewoon bordje macaroni.
We kunnen geen afscheid nemen van dit super plekje, we besluiten nog een dag te blijven staan. We knutselen wat en halen het complete dakraam eruit. Het gaas zit bijna dicht van een combinatie van vet ( van het koken ) en stof. We krijgen weer een helder licht binnen als alles weer schoon en gemonteerd is. Er wordt gezegd dat het weer gaat omslaan en dat er regen en sneeuw verwacht gaat worden, nou we laten ons maar eens verrassen.
Het is inderdaad bewolkt en daardoor erg koud. We gaan maar weer rijden dus. Als we goed en wel onderweg zijn……..sneeuw !!!! we moeten een pas over van ruim 3000 meter en we gaan stapvoets, de 4x4 ingeschakeld. Op de stukken die open zijn, geen bos of iets dergelijks ligt een mooi laagje sneeuw. Maar daffie red het en we sukkelen aan de andere kant de pas weer af. Dan nog een prachtig stuk rijden door super natuur. In het plaatsje Creede zoeken we het hotel Snowshoe, dit zijn vrienden van Mike en Rene en weten uit te leggen hoe we hun “cabin” kunnen vinden. Maar helaas, ze zitten in de kerk. Wel hebben we op de P van het hotel een wifi verbinding en kijken de mail even na en daar zit een goede route beschrijving bij van Rene. Dus opzoek. Weer een stukje hoger natuurlijk maar wat een huis en wat een plek. Ze heeft ook geschreven dat ze pas vanavond laat aankomen maar we moeten ons maar vast instaleren. We hebben zelfs de code gekregen van hun huis maar daar maken we maar geen gebruik van, we hebben toch alles bij de hand. Wel vinden we een stopcontact waar stroom op zit, en we sluiten Daffie lekker op het stroom. Zo genieten we de rest van de dag. N 37.48.168 W 107.09.127 voor de Google earth mensen.
Gisteren avond zijn Mike en Rene niet aangekomen maar we hadden dit half en half al verwacht. Rene heeft datums en dagen door elkaar gehaald maar we zijn zeker dat ze vanavond aankomen. We wandelen wat en werken de computer lekker bij. Johan installeert ook de externe harde schijf en dat heeft toch weer wat voeten in de aarde. Windows vista wil deze niet herkennen maar na wat heen en weer gedoe blijkt alles te lukken. Ik bak nog een appeltaart, de vulling had ik al gekocht in blik !!! handig toch. En nu is het wachten op de anderen. In de loop van de avond arriveren ze en het kletsen gaat beginnen. Voordat we het weten is het alweer middernacht en duiken we allemaal het bed in, wij ook binnen in de “cabin”. Wat een huis onvoorstelbaar en de inrichting echt volklore, montain living zoals ze het hier zeggen.
Vandaag moeten we de Jeep ophalen van Mike, in het volgende dorp. Maar dat is dan wel 40 mile verderop. Onderweg bekijken we het een en ander, prachtige uitzichten en een verlaten zilvermijn dorp. Super. We lunchen in een echt Amerikaans cafeetje, spareribs jammie jammie. In de loop van de middag zijn we terug en vermaken ons met wat kletsen en natuurlijk ons kaartspelletje wat we doen als we elkaar ontmoeten. Ook heeft Johan een rit gemaakt op een van de quads die ze hier naast de sneeuwscooters hebben staan. Rond middernacht duiken we weer ons bedje in.
Na een Amerikaans ontbijt gaan we allemaal aan het werk. Ik trek alles wat maar een beetje gewassen kan worden de Daf uit en begin hiermee. Rene doet andere klusjes Mike gaat met de quad weg om de poort open te doen en Johan doet hier en daar wat klusjes. Het wachten is op de internet verbinding, die wordt vandaag definitief aangelegd. Super, kan ik dit verhaal en de foto’s plaatsen.