weer in Mexico, de Baja California

Het fotoalbum voor foto’s vanaf 27-09-2007 http://www.mijnalbum.nl/Album=JWPELOB7
Voor FOTO’s zie http://www.mijnalbum.nl/Album=ZAORXVAR 05/01/06 tot 12/08/06
http://www.mijnalbum.nl/Album=HFAPMCOG vanaf 20/09/06
http://www.mijnalbum.nl/Album=FFRTAFAN vanaf 30/01/2007
nieuw fotoalbum : van af 5-5-2007 http://www.mijnalbum.nl/Album=FEDFHN7N
Onze andere website http://home.hetnet.nl/~f2hjadekoe74/
Mensen die vragen hebben stel deze dan op ons mailadres jadekoe@hetnet.nl
Maar ook een gewone, alledaagse mail uit Nederland, genieten we van.
Na een Amerikaans ontbijt gaan we allemaal aan het werk. Ik trek alles wat maar een beetje gewassen kan worden de Daf uit en begin hiermee. Rene doet andere klusjes Mike gaat met de quad weg om de poort open te doen en Johan doet hier en daar wat klusjes. Het wachten is op de internet verbinding, die wordt vandaag definitief aangelegd. Super, kan ik dit verhaal en de foto’s plaatsen. Dus ‘s middags duftig aan het internet en de achterstand inhalen. Het lukt allemaal prima. Helaas een paar niet zulke leuke berichten uit Nederland . ’s Avonds weer een spel geleerd, mexican train, lachen gieren brullen en om 20 uur gaat de telefoon, andere reizigers, die wij ook kennen uit Ushuaia, zijn er bijna. Wordt het nog gezelliger. Er wordt wat afgekletst en voor dat iedereen het weet is het dik na 24 uur en duiken we maar snel het bed in.
We krijgen een dagje uit naar de wereldstad Creede, een oud zilverstadje. Maar eerst rijden we de bergen in richting de oude mijnen, ze zijn dan wel niet meer toegankelijk maar het ziet er allemaal imposant uit. Hoe ze die materialen allemaal naar boven hebben gekregen vroeger, onvoorstelbaar. Dan voor de lunch het stadje in en aansluitend wat leuke winkeltjes bezocht. Dan weer op naar huis en we krijgen vandaag een dikke T-bone steak vanaf de grill, heerlijk. . Achter in de middag komt een van de buren langs en verteld Mike dat de vogelhuisjes die net opgehangen zijn weer naar binnen moeten, de BEER is weer gespot, wouw……. dus op de uitkijk. De honden slaan wel een paar keer aan en iedereen vliegt naar buiten, Mike met een groot geweer in zijn handen, als de beer er is dan hoop ik dat die mis schiet !! maar we hebben niet de mazzel, geen beer te zien. Maar het wel vreemd dat deze beer nog niet aan zijn winterslaap is begonnen vinden Mike en rene.
Vandaag weer een luie dag, we internetten wat, Johan leest het nieuws uit Nederland via de laptop en weer het mexican train spel maar nu met zijn 6en. Een kaasfondue als afsluiter en maar kletsen kletsen kletsen.
We gaan toch maar weer eens op weg, er wordt 2 tot 3 foot sneeuw verwacht een deze dagen en nu, daar zitten we niet op te wachten. Na een rustig ontbijt de spullen weer bij elkaar zoeken door het hele huis heen langzamerhand. Jeetje wat haal je zo een bende uit de Daf. Dan Daffie weer aan de praat krijgen, we zitten hoog het is koud ( zeker ’s nachts ). Maar ook dat lukt en rond 11 uur rijden we eindelijk. Een prachtige route richting Arizona, de warmte weer in. Het zoeken van een plekje lukt vandaag niet zo erg goed, 1 recreatie terrein waar je niet mag overnachten en een ander terrein die afgesloten is. Uiteindelijk komen we dus bij de noodoplossing uit, namelijk de Wallmart ( de grote supermarkt keten die heeeeeele grote parkeerplaatsen heeft. We instaleren ons en houden het na een licht dinertje voor gezien voor vandaag.
We slapen op een of andere manier lang, wel heerlijk. Ik krijg van mijn mannetje een ontbijtje met gekookt eitje erbij, wat een verwennerij. Maar zeker niet gek. We toeren verder en bezoeken het 4 landen punt, dit zijn de enigste staten die in een hoek met 4 vallen. Dus Collorado-New Mexico-Utah-Arizona. Het punt ligt in Navajo gebied. Johan moet er weer aan geloven en op de foto, samen met Boomer. Dan verder we willen naar Monument Valley maar zien een bordje met Gods valley voordat we daar zijn. We rijden erin en het in bijzonder mooi. Het is intussen 14.30 en we besluiten hier ergens te overnachten en vinden een prachtig plekje waar we ons instaleren. De foto’s op de computer, dit verhaaltje en een wandeling en voordat we het weten is de dag alweer voorbij.
We maken de verdere toer in dit gebied af en rijden dan richting Monument Valley. Het is weer wijds en gigantisch, mooie uitzichten en je kunt een rit tussen de massieve bergen heen rijden. Helaas mogen we daar niet overnachten in de vallei, op de bijbehorende camping wel. Maar deze is zo scheef en je staat precies in de harde wind en dat dan ook nog 15 $ ( zonder faciliteiten ) dat we besluiten een stukje verder te rijden en onderweg wat te vinden. We rijden voor het eerst in Noord Amerika een stuk onverharde weg en vinden waarschijnlijk daarom een mooi plekje om te overnachten.
Na een super rustige nacht vertrekken we richting Painted dessert/petrified forrest. ( gekleurde woestijn/versteende bossen ). We wilden onderweg nog een ander park aandoen maar we hebben allebei erge last van onze ruggen en daar moeten we veel lopen dus laten we dat park liggen en knorrelen door. Wel bezoeken we Hubbell Trading Post, een erg oude maar nog steeds dienst doende handles post. Erg leuk om alles te zien. Vlak voor painted dessert lunchen we en we rijden dan het park in. Eerst nog een film over dit gebied, we kopen een jaarkaart voor alle parken en toeren verder. Ontzettend mooi, overal versteend hout en soms complete bomen en dat dan in een door de natuur gekleurde omgeving. Genieten met een grote G!!. Uiteindelijk rijden we op bijna sluitingstijd en al bijna donker er aan de andere kant uit waar gezegd was dat we konden overnachten. Het blijkt een grote souvenir winkel te zijn die een camping heeft aangelegd rond zijn winkel. De camping is GRATIS !!! alleen als je stroom wilt zijn er kosten aanverbonden. Dus instaleren wij ons voor de nacht. Het is redelijk dicht langs een weg maar we zien wel. Lekker hapje eten en nog een tijdje na genieten van deze dag. de weg is erg rustig vannacht, misschien 1 of 2 auto’s dus heerlijk geslapen. We besluiten nog een dagje te blijven staan, de afgelopen dagen alleen maar rijden, niets voor ons. Dus we klungelen wat aan, Johan kijkt de accu’s eens na en hier moet weer best wel veel water bij ( ondanks onderhoudsvrije accu’s !! ). In de loop van de middag vereer de souvenirwinkel met een bezoekje en koop enkele leuke dingetjes. Handig van die man, veel omzet door de “camping”. Verder nog lekker van het zonnetje genieten en met Boomer donderjagen.
Vandaag weer verder, het was vannacht weer koud. We doen Daffie het weer eens aan, we duiken de interstate weer op. Maar we houden hem rustig op onze 45 mile en niemand wordt boos dus….. gelukkig maar. We rijden richting Flagstaff waar we ten zuiden, bij Sedona, de Oak Creek Canyon willen rijden. Prachtig is het. Door vele foto / geniet stops vliegt de tijd voorbij en in Cottonwood zien we een hele grote P bij de sportvelden waar we ons instaleren voor de nacht.
Na een stop voor olie voor Daffie toeren we verder, een prachtige rit door onvoorstelbaar grote bossen. Niet meer verwacht in Arizona, meer woestijn idee. Maar Daffie heeft het zwaar berg op en af. Bij een stop worden we weer aangesproken door een paar Amerikanen en we zijn zo weer een uurtje kwijt. Begin van de middag nemen we de afslag naar, volgens de kaart een gohst town ( spook stad) maar helaas, het stadje is ingenomen door een gigantisch RV park ( camping voor die grote trailers en camper bussen ). Dus we rijden een klein stukje verder in dit public land en vinden een erg leuk plekje en we besluiten hier te blijven staan. Genoeg voor vandaag, effe weer lekker genieten.
gisteren hebben we gehoord waar de plek in Arizona is waar de camperaars overwinteren. We zijn eigenlijk te vroeg maar in december en januari moeten er tienduizenden staan. Nu hebben we dit een keertje op tv gezien en willen eigenlijk de plekken wel eens zien. We zijn er 70 mile redelijk in de richting van verwijderd dus te doen. We toeren door nu toch langzamerhand echte woestijn en vinden 1 van de plekken. We mogen zonder problemen en zonder kosten overnachten, het is weer zogenaamd public land. We krijgen een folder met meer plekken en het reglement. Dan is het zoeken op het gigantische terrein naar een leuk plekje. Aangezien de temperatuur, intussen weer 30+ zou een beetje schaduw wel lekker zijn. Maar de bomen die er staan zijn niet erg hoog. Maar we vinden een leuk stekje met een boom waar we lekker onder kunnen zitten in de schaduw. Hier vermaken we ons wel een paar daagjes, dan willen we nog zo’n plek aandoen maar dan bij de Imperial dam.
Vandaag een echte doe dag. Kleine klusjes rondom de Daf. Een schroefje hier en een plakkertje daar. Hier en daar het zeil wat een beetje loskomt vastzetten en van die dingen.
We vertrekken weer maar eerst toeren we rond in het beroemde dorpje, in de zomertijd wonen hier ongeveer 1000 mensen in de winter enkele miljoenen !!!!! het is echt onvoorstelbaar, ieder gaatje is een camping en dan 30 mile rondom dit gehucht is het public land en mag iedereen ergens waar die wilt gaan staan. Maar wij gaan op zoek naar een andere plek bij de Imperial dam in zuid Arizona, tegen de grens van Mexico aan. Maar eerst een stuk woestijn, recht toe recht aan en overal cactussen en struikjes. En dan ineens een prachtig gebied met water, de meren rondom de dam. Super !!!!! er blijken veel overwinteraar plekken te zijn maar die kosten allemaal, als je maar een paar dagen blijft best veel. Per jaar 75 dollar, maar per nacht 15 dollar. Nu willen we maar 2 of 3 nachten blijven dus….. maar we worden weer geholpen, bij Lake Mittrey mag je de eerste 10 dagen vrij staan en daarna moet je pas een vergunning kopen. Dus een klein stukje terug. Je hebt dan wel niet een gigantisch overzicht over het merengebied maar heerlijke plekjes tussen het riet, met kampvuur gelegenheid, prachtig. We moeten wel even uitkiezen welke ons het beste bevalt maar nog voor de lunch instaleren we ons op een heerlijke plek. Gelukkig ruim boodschappen gedaan dus kunnen we het wel een paar dagen uithouden.
Vanochtend een sms van rob, even bellen svp. een verschrikkelijk bericht, Daan een goede vriend van ons, is overleden. De hele dag met een rot gevoel rond gehangen.
nog 1 dagje hier, Johan wil de Daf nog doorsmeren en dat lukt allemaal. Ik bak een lekker Hollands broodje. Het is weer erg warm vandaag en de vliegen zijn behoorlijk vervelend.
we gaan weer verder, de Baja Carlifornia ( schier eiland van mexico ) in/op. Maar eerst een grens overgang. Hee, geen Amerikaanse controle en we kunnen onze visum kaartjes niet kwijt. Nu, maar hopen dat het goed gaat als we Amerika weer in willen. De verzekering is nog geldig en we hebben voor de daf onze banjercito ( tijdelijke invoer voor 10 jaar ) nog dus knorrelen we door. Het is direct weer Mexicaans, geen weg wijzer borden meer en zoek het maar uit. Maar we hebben mazzel, er rijdt een Amerikaan voor ons en we rijden er rustig achter aan en inderdaad rijdt die netjes de stad uit. Hij geeft gas en verdwijnt. Daarna nog 1 keer de weg vragen en we zitten op de goede route. We weten trouwens langzamerhand niet meer wat de tijd is, in de indianen reservaten in Amerika hadden ze weer een andere tijd dan elders in het land maar waarschijnlijk is het nog 2 uur vroeger als dat wij hebben. En dat is al 7 uur verschil met jullie. Morgen maar eens zien te achterhalen wat ze hier voor een tijd hebben.
vandaag verder,de eerste “grote” plaats boodschappen, maar eerst pinnen en dan ook nog tanken. We gooien Daffie weer eens helemaal vol, de diesel is gelukkig weer goedkoper dan in de USA. Hoewel deze in verhouding met Europa niet duur is. USA 1 Gallon ( 3,76 liter ) ongeveer 3 dollar en in Mexico 5,65 peso, 0,37 eurocent per liter. Nu is de dollar wel erg laag en de olie prijs erg hoog. Maar in Nederland zal de brandstof langzamerhand wel onbetaalbaar zijn. Dan verder het schiereiland op, we hebben gelezen, witte stranden en sprookjesachtige plekken, maar het valt ons erg tegen. De stranden zijn volgebouwd en na 100 kilometer eindelijk een plek, niet aan een bounty strand maar een kiezelstrand. Maar in ieder geval strand en water. Boomer is door het dolle heen en vliegt het strand over en zet de rem er net voor het water op en kijkt achterom. Maar nee, hij gaat er niet in. Verder lekker genoten en we zien wel weer wat de dag van morgen brengt.
vandaag een erge slechte piste verder naar het zuiden. Met ongeveer 10 kilometer per uur hobbelt daffie stug verder en we zien na een paar uurtjes een perfect strand. Wel geen zand strand maar wel erg mooi maar hoe komen we daar? We hobbelen en bobbelen over het terrein en komen op de plek waar we willen zijn, natuurlijk hadden we van de weg af een redelijke piste in kunnen rijden maar dat zien we pas als we er staan. We instaleren ons en Johan start het aggregaat, Ik wil mijn haren eens wat korter maken en Boomer scheren. Na een klein uurtje daar mee klaar en Johan wandelt een stuk terug waar we een vuurplaats hebben gezien waar nog hout in lag. Hij komt zwaar beladen terug, vanavond dus lampvuur en kunnen we het vuil ook verbranden wat we de afgelopen dagen verzameld hebben. We krijgen nog bezoek van een zwitsers/canadees stel en kletsen een tijdje. Zij gaan weer verder en wij hebben ons strandje weer helemaal alleen.
vandaag weer een klein stukje verder, we willen meer van het noorden van de Baja california zien. Als we ongeveer 2 uurtje op weg zijn zien we het Zwitserse stel weer staan en we sluiten ons aan. Een gezellige dag, in de loop van de middag lekker zwemmen en ’s avonds een kampvuurtje niet gek denken we.
We blijven nog een dagje hangen en het is niet te geloven, we hebben een flinke regenbui. Het speolt lekker, na een uurtje weer voorbij maar de verdere dag blijft het toch wel bewolkt. Maar koud, nee dat is het zeker niet, nog een 25 graden. Achter in de middag komt er een Amerikaan langs en tijdens het gesprek verteld hij dat morgen de bekende Baja 1000 race vlakbij voorbij komt. ’s Avonds nog weer een gezellig kampvuur en voor dat we het weten is het 23.30 uur en duiken we het bed in.
vandaag vertrekken we naar het checkpoint 4 van de Baja 1000. Het lijkt ons leuk om deze race te zien. Maar eerst nog een stuk van 70 kilometer zware piste. Daffie heeft het zwaar en wij trouwens ook. Maar na 3 uur rijden komen we op het terrein aan en worden welkom geheten. We kunnen overal langs de piste gaan staan, het beste is, i.v.m. de wind aan de linker kant. Het is even zoeken maar uiteindelijk vinden we een plekje waar daffie redelijk recht staat en waar we dan de meute voor de controle langs zien komen. We zijn benieuwd. Nog even een rondje lopen voor wat cactus foto’s en dan nog even onderuit. Vanmiddag om 16 uur, intussen negen uur vroeger dan bij jullie, gaat het beginnen en het gaat de hele nacht dan door !!!!
een gebroken nacht, maar we hebben genoten, vanaf 16 uur dus motoren daarna een mix van motoren en quats en rond 22.30 begon het zwaardere werk, van die hele grote buggie’s, hier trucks genoemd. Maar daartussen in ook nog weer motoren en quats , achterblijvers. Stofhappen en nog eens stofhappen, Daffie stond volop in de stof, de wind was weer eens gedraaid. Toen we ‘s morgens rond 7 uur weer opstonden na een korte en vaak onderbroken nacht kwamen er nog steeds voertuigen langs. Nog een tijdje kletsen hier en daar en dan toch maar tegen de te rijden route van de race in verder. Nog regelmatig komen we rijders tegen. Eigenlijk te gek dat we rijden mochten. Na nog een flink uur hobbelen eindelijk weer asfalt en toeren we eerst een 60 kilometer naar het noorden. Een prachtig gebied in met heel veel verschillende cactussen. O.a. de Boojum cactus die waarschijnlijk alleen hier groeit en nergens anders ter wereld. We zijn gewaarschuwd hier niet vrij te gaan staan, de afgelopen jaren zijn hier veel overvallen geweest en zelfs een paar doden gevallen dus zoeken we een camping en vinden er eentje van 6 X niets, geen douches geen stroom maar wel een schone pot en afvaltonnen maar het kost dan ook niet erg veel. We zijn gaar dus voor de rest van de dag lekker relaxen en bijkomen.
Een rustige nacht en weer op weg. Voor de zoveelste keer proberen we een internet café te vinden maar als ze er al zijn werken ze niet. Daarnaast is telefoon verbinding op de Baja California tot nu toe ook al helemaal niets. We hebben al bijna 2 weken geen contact meer gehad met het thuisfront en zijn wij ook niet te bereiken. Nu, morgen maar weer verder proberen. We rijden naar de Bahia Los Angeles en hebben een prachtig overzicht net voordat we er zijn. Een prachtige baai. Nu nog eens internet proberen in het gehucht maar ze kijken je alleen glazig aan, dus hier ook niet. Een supermarkt, een beetje glazig kijken maar er is wel iets, we kunnen de belangrijkste dingen krijgen maar niets extra. Nu willen we hier een zeeschildpadden opvangcentrum ( leuk scrabbel woord ) bezoeken maar ja, een vervallen geheel waar 1 schildpad in de betonnen bak ronddobbert en dan willen ze $ 2,- entree hebben daarvoor, nu dat gaat ons iets te ver en dan maar op zoek naar een plekje maar ook hier is het bijna niet te doen, overal Amerikanen die hun grondgebied hebben afgezet maar helemaal aan het einde van de piste yep, een plekje voor de rest van de dag en de nacht aan een hele mooie baai. Het wordt eb en er zwemmen hele rare beesten de kant op. Half inktvis half rog. Ze willen echt de kant op en zodra ze er zijn worden ze opgevroten door de meeuwen die hier rond vliegen, wat een idee om je bewust te laten op eten zeg.