weer verder in de USA

Het fotoalbum voor foto’s vanaf 27-09-2007
http://www.mijnalbum.nl/Album=JWPELOB7

Voor FOTO’s zie http://www.mijnalbum.nl/Album=ZAORXVAR 05/01/06 tot 12/08/06

http://www.mijnalbum.nl/Album=HFAPMCOG vanaf 20/09/06

http://www.mijnalbum.nl/Album=FFRTAFAN vanaf 30/01/2007

http://www.mijnalbum.nl/Album=FEDFHN7N vanaf 5-5-2007

Onze andere website http://home.hetnet.nl/~f2hjadekoe74/

Mensen die vragen hebben stel deze dan op ons mailadres jadekoe@hetnet.nl

Maar ook een gewone, alledaagse mail uit Nederland, genieten we van.

Zoals belooft, eerst het verslag van de redding uit Death Valley. Mike, een man die er enige dagen was had ons belooft om met sneeuwkettingen terug te komen. Nu hebben wel meer mensen iets belooft en toch niet gedaan, maar hij kwam terug met bijna passende sneeuwkettingen voor Daffie. Daarnaast gereedschap om ze passend te maken. We hadden ons al verzoend met het komende weekend, presidents weekend en dan zouden er honderden mensen komen naar ons super plekje. En daardoor hadden we al besloten na het weekend, als de mensen weer weg gaan het weer te gaan proberen zoals de park ranger had gezegd. Maar nu er sneeuwkettingen zijn willen we het toch gaan proberen. Met donder en geweld wordt alles opgeruimd, als we snel zijn kan Mike nog met ons mee rijden en als er hulp nodig zou zijn deze voor ons regelen. Nu we gaan op weg, allebeide een beetje buikpijn van de spanning, lukt het of lukt het niet. Na een rit van een uur zijn we onder aan de pas en beginnen we de klim. Nog 5 mile te gaan, en het goed. De plek waar we het de vorige keer moesten opgeven gaan we voorbij. Er ligt nog steeds ijs maar een paar centimeter hier en daar beginnen de wielen toch te slippen maar door de snelheid rolt Daffie er net overheen. Shit……. Een tegenligger, juist op een heel smal stuk maar deze rijdt een stukje achteruit waar puin ligt en heeft Daffie grip en kunnen we langs elkaar heen rangeren. Nog een klein stukje te gaan en het ziet er niet best uit!!!! Maar Daffie doet zijn best en yepppppppppppp, we zijn boven. Nu aan de andere kant de blubber nog. Maar eerst maken we pauze, en bedanken Mike voor al de genomen moeite, hij wilt niet eens geld hebben voor alle brandstof die hij verreden heeft en nog te rijden heeft. Wat een man. We zijn eruit. We zijn blij om het komende weekend niet mee te hoeven maken. Het is zuipen en blowen ( ja ja in Amerika !!!! hebben wij ook nog geprobeerd maar vonden er niets aan ). Dus onze belevenis van vastzitten is voorbij en kan de reis weer verder gaan. Deze moet wel aangepast worden ivm de 3,5 weken vastzitten. Onze eerste grote stop wordt LAS VEGAS, hier we come !!!.
We stoppen op een grote parkeerplaats net buiten Death Valley voor de nacht en drinken een stevige borrel.
We maken er een kort ritje naar Pahrump, een redelijke stad voor Las Vegas. Hier willen eindelijk weer eens zelf boodschappen doen en internet zien te vinden. We vinden een camping ( RV park ) Amerikaanse stijl nadat we bij een grote supermarkt hebben ingeslagen. Ze hebben Wifi dus gemakkelijk. Het probleem in Amerika is dat er geen internet café zijn en dat we ieder keer opzoek moeten naar een illegale wifi verbinding. We schakelen de computer aan en het blijkt dat de postbak vol zit dus aan het werk. Maar eerst de jarigen van de afgelopen tijd een mailtje, we hopen dat deze allemaal zijn aangekomen. Daarnaast een paar wasmachines draaien en ga zo maar door. We krijgen het advies om op maandag richting Las Vegas te gaan, presidents weekend, de eerste kampeerders zullen dan weer vertrekken en op die maandag zal er waarschijnlijk ook minder woon werk verkeer rondrijden. Dus zo gezegd zo gedaan.
We vertrekken richting Las Vegas, de rit is maar 70 mile, een goede 110 kilometer. We hebben in de nodige informatie van internet de laatste dagen een camping gevonden redelijk bij het centrum en die betaalbaar is. Camping prijzen van 60 tot 80 dollar per nacht is heel gewoon, maar deze moet rond de 20 dollar zijn. Het zal dan wel niet veel soeps zijn maar een veilig plekje voor Daffie en een uitvalsbasis voor ons is voor ons voldoende. Dankzij een goede route beschrijving van internet rijden we zonder ommetjes erheen. Het betreft dus een parkeerplaats van een beetje verlopen hotel maar alles aanwezig, zelf ’s nachts bewaking. Nu is dat in deze omgeving nodig, er loopt wat het eea rond. Omdat we zo vroeg aangekomen zijn doen we meteen de goede schoenen aan en vertrekken richting “de strip”, de beroemde straat van LV ( Las Vegas ). We lopen richting de bushalte, 5 blocks zoals ze dat hier zeggen en kopen een dagkaart voor het openbaar vervoer ( 24 uur voor 5 dollar pp ). De plattegrond erbij en dan aan het begin van de strip uitstappen en lopen. Nu dat hebben we geweten, we hebben zo’n 15 kilometer onder de zolen zitten. Hier en daar nemen we weer een stukje de bus maar het meeste hebben we gelopen. Circus Circus, Trump, The Mirage Ceasars palace, Monte Carlo, New york New York,Luxor, Mandala Bay, Venetie, Parijs zo een paar bijzondere gebouwen, casino’s/hotels. Mensen het is echt onvoorstelbaar, je gelooft je ogen niet. Wat een ………. Ja ik kan het niet omschrijven. Intussen is het aan het schemeren en wachten we de lampjes nog maar even af. Wat een sensatie en wat een drukte. We bezoeken ook nog het nieuwste hotel van LV en genieten daar van een bloemenpracht. Dan naar het laatste evenement voor ons vandaag, de tower met zijn uitzicht over de stad met al zijn lampjes. Eindelijk, 12 uur later strompelen we richting de camping nadat we onderweg nog een lekkere steak gegeten hebben. Kapot, voeten beurs ploffen we in onze stoelen en kijken elkaar ongelooflijk aan, een hele dag de strip in LV !!!! super, wat een ervaring.
We besluiten nog een dag te blijven en de fremond nog te bezoeken, het oude gok centrum van LV. 2 x willen we erheen, overdag en ’s avonds met de grote lichtshow. De mensen van de camping zijn ontzettend behulpzaam met het uitvogelen van het vervoer, net zijn ze weer met een andere oplossing gekomen om nog een grote laser show te kunnen bezoeken en dat we dan met de gratis hotel busshuttel heen en weer kunnen komen. Deze lasershow ligt namelijk een stuk uit het centrum vandaan. Dat lukt allemaal super, vertrek om 17 uur en terug komen om 23 uur. En allemaal voor noppie. We hebben genoten van een mooie laser show, een hapje gegeten en site seeing LV. Toch weer moe duiken we het bed in. Morgen gaan we weer verder, conclusie Las Vegas, een hele ervaring, een gigantisch gevoel hier te lopen en te zien, zeker de moeite waard en ga zo maar door.
we vertrekken weer en komen zonder kleerscheuren LV weer uit. Daffie moet drinken hebben dus duiken we een groot tankstation op, de Flying J, het moet de goedkoopste zijn van Amerika en de uitgebreidste. Maar helaas, deze is aan het verbouwen en kunnen we nog niet een idee ervan maken. We tanken dus wel, $ 3,60 per gallon. Schrikken als je de Mexicaanse prijzen gewend bent. Dan verder, Daffie moet er weer even aan geloven, een stuk ineterstate met een minimum snelheid van 55 mile. Maar hij trekt het weer goed en we slaan af richting de valley of Fire state park. Mensen wat mooi is het weer, super uitzichten met prachtige rood/bruine bergen. Er is ook een zeer eenvoudige camping, alleen sta plekken, een wc en vuilnisbakken maar we maken er dankbaar gebruik van. En we krijgen inderdaad, zoals het weer bericht aangaf, een regenbui in de loop van de middag. Geen wandelen maar gewoon naar buiten kijken en genieten van het uitzicht. N 36.25.077 W 114.33.239.
we gaan verder en toeren het hele park door, regelmatig een foto stop en even genieten van weer super uitzichten. Dan verder naar de volgende bezienswaardigheid, Lake Mead. Het betreft een stuwmeer dat ontstaan is door de Hooverdam die in de Colorado rivier is gebouwd. Mooie uitzichten en uiteindelijk vinden we hier weer een ( gratis ) mogelijkheid voor overnachten, zo aan het meer. N 36.07.169 W 114.48.089.
we wilden eigenlijk een dagje blijven staan maar het weer nodigt niet uit. Zwaar bewolkt en een erge stevige wind. We besluiten dus maar verder te gaan, we gaan de buitenwijk, Henderson, van Las Vegas in om boodschappen te doen. Maar de walmart is slechts een kleine en dus geen versproducten. Iets verderop nog een supermarkt en daar de rest. Dan verder, een campingworld, hier willen we nieuwe software voor de GPS kopen maar ook hier een kleine winkel en geen software. Zij sturen ons verder naar best buy, die verkoopt software. Maar helaas ze verkopen welde updates maar niet de basis. Jeetje het zit vandaag niet erg mee. Intussen is het gaan regenen en hagelen en de wind is een storm geworden. We rijden maar terug naar walmart waar je normaal mag overnachten op de P. We staan en vinden zelfs een wifi lijntje en kunnen de mail weer doen. Dan worden we aangesproken door de bewaking, officieel mag je op deze P niet overnachten maar hij wil zijn hand over zijn hart strijken, morgen ochtend moeten we weg zijn. Beehhhh wat een dag, we laten de webasto maar snorrelen en hopen dat het morgen beter gaat.
we vertrekken, we willen naar lake Havasu City maar dan wel via de Hooverdam. Maar helaas in de hele omgeving van de dam zijn vrachtwagens streng verboden !!!! Daffie is erg gevaarlijk hoor, hij bijt en ploft. Dus dan maar geen Hooverdam en rijden we rechtstreeks naar lake havasu city. Bij Topock kruisen we de grote Colorado rivier maar kunnen daar nergens een plekje vinden. Net voor Lake Havasu City zien we verschillende caravans en campers staan, hé een vrije plek, we sluiten ons aan en als het mooi weer blijft, blijven we een dagje hangen.N34.35.006 W 114.21.486.
het weer is goed dus staan blijven. We starten de computer op, we hebben namelijk documentatie gedownload voor het verlengen van het visum. Het koste wel 50 dollar maar dan heb je ook wat ( hum hum ). Zoveel zelfs dat als we alles hebben doorgelezen de conclusie is, beter naar Mexico terug en aan de grens weer proberen. Het zijn wel 20 formulieren die je moet invullen en dan 300 dollar pp betalen. Dan gaan ze een dossier aanleggen en krijg je met 4 tot 5 weken een bericht of het visum verlengd wordt en al die tijd moet je blijven staan in de omgeving waar je het aanvraagt. Dus 4 tot 5 weken camping a 20 to 40 dollar per nacht. Als je alles bij elkaar optelt….. heel veel geld en tijd. Nu zitten we gelukkig vlak bij de grens van Mexico, maar een 200 mile (320 kilometer ). Daarnaast kunnen we daffie dan weer goedkoop aftanken. Laten we duimen dat het goed gaat. Intussen hebben we een sms gehad van Mike en Rene, onze Amerikaanse vrienden www.GlobalXpeditionVehecles.com , dat ze met hun 4x4 truck in Los Angeles op een campershow zitten, misschien kunnen we elkaar nog even ontmoeten hier in de buurt. De show is volgende week afgelopen.
we hebben contact gehad en inderdaad gaan we elkaar ontmoeten volgend weekend. We gaan de stad in om de London bridge ( Londen brug ) te bekijken, er is in het verleden een idioot geweest die een complete Londense brug hierheen heeft gehaald en zelfs een kanaal heeft gegraven om de brug die te laten overspannen. Er is een compleet Engels dorpje er omheen gebouwd en het ziet er leuk uit. Aansluitend boodschapjes en duiken we weer naar het plekje terug, maar zoeken nog een mooier stekje om enkele dagen te blijven staan.
We hebben een paar heerlijke dagen, Boomer kan lekker vrij rondlopen en we doen beiden wat klusjes in en rond de daf.
We vertrekken weer en gaan richting Quarzsite, een dorpje waar we eerder geweest zijn. Maar eerst eens even kijken bij de Home depot, de Amerikaanse gamma. Ze hebben echt weer alles en veel goedkoper dan in Nl. Aansluitend een flinke boodschappenmand vol met levensmiddelen bij de walmart. Dan verder naar Quartzsite. Hier willen we Rene en Mike ontmoeten. Rondom dit gehuchtje zijn een heleboel mogelijkheden om vrij te staan, we zijn net te laat voor de hele grote meute want in Januari en februari moeten er hier duizenden staan. Maar we vinden weer een leuke plek en instaleren ons voor enkele dagen. We hebben goede telefoon ontvangst dan kunnen we tenminste de sms-jes van Rene en Mike ontvangen. Helaas geen Wifi. Maar het was een prachtige rit langs de Colorado rivier. N 33.42.260 W 114.12.468.
een sms van Mike en Rene, ze komen zaterdag avond of zondag ochtend aan. Dus het wordt gezellig. We worden nog uitgenodigd bij een stel die iets verderop staat en krijgen weerveel informatie maar de hele ochtend zijn we daar. Dan na de lunch een Mexicaanse siësta en weer aan de klets en de dag is alweer voorbij. De temperaturen worden langzamerhand weer bijna ondraaglijk, 35 graden wordt alweer met gemak gehaald. Het is wel weer wennen en dan te bedenken dat we nog iets zuidelijker moeten ( ongeveer 100 kilometer ) om weer in Mexico te komen, oeps. Maar je moet er wat voor over hebben. Rond 19 uur krijgen we een sms van rene en Mike, ze gaan rijden in Los Angeles, ze hebben een rit van 5 uur voor de boeg. Ze overnachten ergens en verwachten ’s morgens in Quartzsite aan te komen
Rond 9.30 een sms, ontbijten in het dorpje. We pakken Daffie snel in en vertrekken. We zien elkaar op een groot kruispunt en slaan beiden bij een tankstation af. Na de begroeting op naar de Mexicaan, Mike en Rene moeten nog ontbijten, wij nemen een kop koffie. Maar we kletsen zolang daar dat we rond 13.30 uur ook maar lunchen daar en daarna vertrekken naar ons plekje. We kletsen zo de hele middag weg en rond 18 uur gaan ze weer op weg, richting Denver naar de volgende show voor hun 4x4 camper. We eten nog een sneetje brood en kijken een dvd-tje en duiken dan het bed in.
Na het ontbijt het dorp weer in, opzoek naar wifi. We beginnen bij de bibliotheek. Even naar binnen, er staan wel gewone computers maar het blijkt dat je er ook met je eigen laptop kunt werken. Ik krijg een code mee maar ga niet binnen zitten maar in daffie op de P. het blijkt ook hier te werken. Maar na 1 uur wordt de verbinding verbroken, ik heb mijn tax gehad, shi….. ben nog niet klaar. Maarja alle mail bekeken en gelukkig niets schokkends. We gaan nog 1 nachtje terug naar ons plekje en instaleren ons daar weer.
Vandaag toch maar weer verder, we pakken de boelen en vertrekken richting Yuma. Hier zijn we in november ook al geweest en het is een goed uitgangspunt om de grens met Mexico over te gaan. Vandaar uit willen we een klein stukje ( ongeveer 200 kilometer ) naar het westen en daar weer proberen de USA binnen te komen met een nieuw 6 maanden visum. We hebben daarom best een klein beetje buikpijn, als het niet lukt …… wat dan, verschepen naar huis vanuit Mexico ??? maar laten we positief blijven.
We knorrelen weer, op naar Mexico. Bij de grens was het de vorige keer gewoon doorrijden, dat doen we nu ook maar we worden met man en macht weer uit de stad gehaald ( 2 auto’s achter ons aan toeterend ) en terug gebracht naar de grens. Wat nu weer. Het blijkt dat ze deze keer ons willen controleren. De papieren voor Mexico voor daffie worden binnenste buiten gekeerd en goed bevonden, nog binnen kijken ??? natuurlijk er wordt nog een kastje open gemaakt en dan is het klaar. We kunnen verder. Het eerste is een bank om te pinnen, Daffie moet nodig afgetankt, we zijn bijna op de laatste druppels hierheen gereden. Hij slobbert bijna 550 liter weg en we rekenen af, leuk is dat zo pal over de grens en dan meer dan de helft goedkoper. We hadden verwacht dat de prijs hier ook wel flink omhoog zou zijn gegaan maar het is maar 10 peso-cent. Per liter kost de diesel hier rond de 36 eurocent. En is de US is de prijs voor een gallon 3.20 dollar dat is rond de 84 dollarcent per liter, ongeveer 56 eurocent met de huidige stand van de dollar 1,53 dollar per euro !!!! jippie hopen dat het nog een tijdje zo blijft. Dan pal langs de grens op richting het oosten. De muur die hier gebouwd is, nu ja muur een staal platen muur die flink roest is ons uitzicht aan de linker kant. Na ongeveer 70 kilometer verdwijnt die eindelijk verder het landschap in en knorrelen we de bergen in. We willen hier, in het noorden van Mexico een natuurpark bezoeken en daar de laatste levensmiddelen weer opmaken om de US weer in te komen. Het blijkt een prachtig park te zijn, vulkanisch en dan ivm het voorjaar veel kleuren bloemetjes. Dus zwart met kleur vlekken. Super. We moeten een vergunning hebben om te kamperen op 1 van de 2 “campings” maar het ranger station ligt helemaal aan de andere kant van het park, een dikke 50 kilometer slechte piste. We gokken erop dat er hier in deze uithoek geen controle komt en anders verzinnen we wel weer een verhaaltje. Dus instaleren we ons moederziel alleen op een prachtige plek die voor camping moet doorgaan. ( er staan een paar pick nick tafeltjes )
We slapen uit en hebben een uitgebreid ontbijt, roerei met bacon. Aansluitend poetsen en boenen om de spetters weer weg te krijgen maar ik had schoonmaken toch al op de planning. Johan begint met het weghalen van de USA kenmerken in de cabine en naderhand binnen. We willen proberen de USA weer voor het lapje te houden om binnen enkele dagen alweer binnen te komen en dan vanuit een ander Nafta land ( USA Canada en Mexico ) want officieel moeten we de Nafta uit om ons visum te verlengen. Dan gewoon genieten van de omgeving, een beetje wandelen, wel moeilijk want er zijn geen paadjes en overal bloeien bloemetjes maar we zien wel het eea. Wat een omgeving.
We vertrekken, kijken of we de Amerikaanse douane kunnen bedotten. We tanken daffie nog even helemaal af net voor de grens en gaan op naar de douane. Eerst de Mexicaanse visums inleveren en dan op naar de USA. Wat een vriendelijkheid en rust hier. We worden ontvangen als echte toeristen en de grapjes over Daffie beginnen, ze dachten dat er een tank aankwam enzo. Maar allemaal lachend, wat een verschil met de vorige keer. Ze willen graag even binnen kijken maar komen niet verder dan de trap en kijken zo naar binnen. We mogen daffie iets verderop zetten om het visum voor onszelf te regelen. Wel wat vragen maar allemaal vriendelijk en met een glimlach. We vertellen ze niet helemaal de waarheid dat we net 2 dagen geleden Mexico weer in gegaan zijn maar geven alleen antwoord op de vragen die gesteld worden. Waar zijn jullie Mexico ingegaan, nu ja de Baja California ( geen leugen ) waarom zijn jullie als eens in de USA geweest en wanneer was dat ? Nu, naar Houston en zijn van daaruit naar NL geweest om onder andere het speciale B2 visum aan te vragen in augustus vorig jaar!!!! ( geen leugen ) wat gaan jullie nu doen ? Amerika bekijken, de Nationale parken zoals Grand canyon enzo, ( weer geen leugen ). En jippppieieieieie het visum rolt uit de computer, nog even de vingerscan en een foto controle en de stempels staan in de paspoorten. De man die ons geholpen heeft vraagt of die daffie nog even mag bekijken, we geven hem zelfs een tour binnenin. Zeer tevreden stapt die weer uit en wenst ons een goede reis en veel plezier. Niet eens een levensmiddelen controle !!!! wat een gigantisch verschil met de vorige keer. Je voelt je echt welkom en laten we er nu maar van genieten. Aan de andere kant van de grens is het Organ Pipe National monument en we besluiten na zo’n soepele grens overgang het er voor vandaag gezien te houden en te genieten van de hele situatie. N 31 56.229 W 112 48.449. Jippie wat een prachtige dag.
De volgende dag een mooie tour door het park en dan verder naar Ajo, een camping. We hebben onderdelen voor de Daf besteld om de olielekkage op te lossen. Als alles goed gaat worden deze naar de camping hier gestuurd. Dus gewoon een paar dagen wachten en dan een goede garage zoeken.