we zitten aan de gulf coast, Mississippi

Als je foto’s wilt bekijken dan even onderstaande link knippen en dan plakken in je browser, de link werkt niet meer direct !!!! Dit is een wijziging van www.mijnalbum.nl en werkt ook voor alle vorige reisverslagen op de site.

Link voor deze trip: http://www.mijnalbum.nl/Album=OLHVSFSJ
Wil je nog verder in tijd terug lezen dan is er nog een website, www.dekoe.waarbenjij.nu

Ons nieuwe e-mail adres : dekoe@solcon.nl


Maandag 18 oktober 2010.
We gaan vertrekken.
Veel kleine dingen moeten gedaan worden, de laatste kleding, water vullen en ga zo maar door.Al met al wordt het toch weer middag voordat we het huis achter ons laten en richting NIxa rijden. Hier eerst via het gasvulstation, 1 gasfles is nog leeg. Dan de walmart voor de nodige boodschappen En dan naar het kantoor van Rene en Mike. Helaas komen hier net een echtpaar binnen die intersse hebben in een voertuig van hun dus een kort afscheid en we vertrekken. Gelukkig had ik al een plekje opgezocht wat een klein uurtje rijden is. Die vinden we gemakkelijk en even zoeken naar een plaatsje die ons aanstaat. Schaduw maar met avondzon. Boomer is helemaal dol en raast door het gras alsof het de eerste keer is dat die dat ziet. Maar wat is het weer genieten. Ruime velden waar overal vuurplaatsen zijn, een riviertje naast de deur en ga zo maar door en dat weer helemaal voor niets, super.

Dinsdag 19 oktober 2010,

Vandaag duiken we maar eens in de papieren en kaarten die we hebben, we moeten eigenlijk nog uitzoeken hoe we verder gaan. Net voor de lunch henen we de staat Arkansas gehad en houden we het voor gezien, de komende dagen moeten we maar verder uitzoeken. We wandelen nog naar de blue hole die hier aangegeven wordt maar dat valt nog wel tegen, het water staat erg laag, dus het is een blauw gaatje maar het was een lekkere wandeling. De rest van de dag een boek onder de neus en lezen maar eens. Dat is lang geleden maar lekker ontspannend. Als eten hebben we lasagna, mee genomen bij Rene, ze had weer eens veel te veel gemaakt zondag. Als toetje fruit met calorievrije slagroom ( coolwhip light ). Jammie jammie. Helaas geen tv ontvangst op zulke superplekken maar ja je kunt niet alles hebben niet waar!

Woensdag 20 oktober 2010,

Na weer een heerlijk rustige nacht gaan we toch dan verder.

We touren door een prachtig gebied, het zuiden van Missouri en het noorden van Arkansas. Op de kaart wordt een State park aangegeven en we willen eens even kijken. Heerlijk weer is het weer en we besluiten er te blijven hangen en te genieten van de omgeving en het weer. We instaleren ons op de "camping", waar natuurlijk weer een picknick tafel staat en een vuurring/BBQ plaats is. Mensen wat is het hier toch mooi geregeld. Voor de rest van de dag is het gewoon luieren en genieten.
We besluiten er nog een dag bij aan te knopen op dit superplekje.

Donderdag 21 oktober 2010,

Vanochtend weer een aktief, we lopen alle kastjes na en ruimen zo het een en ander op. De oude regel gaat van kracht, alles wat we al een jaar of langer niet hebben gebruikt gaat eruit en zo ruimen we toch weer het een en ander op. Na de lunch nog even onderuit en dan achter in de middag een wandeling. Boomer geniet met volle teugen, officieel moet die aan de lijn maar omdat we toch niemand tegen komen mag die los lopen. En zo vliegen deze dagen ook alweer voorbij. De weerberichten voor morgen zijn niet erg goed, 40 procent kans op regen dus gaan we maar weer verder richting het zuiden.

Vrijdag 22 oktober 2010

We touren weer verder richting het zuiden, we hebben een mooi binnendoortje en we slingeren wat af maar mensen wat een mooie omgeving. We rijden van het ene natuurgebied het andere binnen. Onderweg in een van de plaatsjes komen toch nog een walmart tegen en we doen de noodzakelijke inkoopjes zoals melk en brood. We tanken af en rijden als afsluiting toch nog een stukje interstate, de grote autobaan. Ik heb weer wat afgesnuffeld in mijn boeken en we vinden een leuk campinkje van de corps ingeniers. We worden welkom geheten door een camp host die ons wegwijs maakt, eerst even de afvaltanks leeg en water bijvullen dan een mooi plekje.

Zaterdag 23oktober 2010,

We worden gevraagd nog een dagje te blijven, we hoeven niet bij te betalen, nu dat laten we ons geen 2 keer vragen, dus nog een dagje relaxen op een hele mooie plek. Achter in de middag begint het te betrekken en krijgen we regen die de hele avond aanhoud, jammer want we hadden ook brandhout gekregen van de camping beheerder. We doen luxe en kijken dan maar een dvd, ja Linda bedankt weer hè.

Zondag 24 oktober 2010,

Toch maar weer verder, op de kaart hebben we queen Wilhelmina State park gevonden, het lijkt ons leuk om daar eens rond te snuffelen. Onderweg kijken we nog even of het oude gerestaureerde esso tankstation met oldtimers geopend is, maar helaas die is gesloten. Dan opweg naar het State park, eerst krijgen we de informatie dat het om de Deense koningin zou gaan, maar het lijkt ons sterk dat in Denemarken rond de dezelfde tijd ook een Wilhelmina geleefd zou hebben. En inderdaad hebben we gelijk. We worden hartelijk welkom geheten op het park waar inderdaad blijkt dat het vernoemd is naar onze oude koningin. Rond 1893 is hier met hulp en financiën van de Nederlanders een spoorbaan Is aangelegd en dat ze als dank het park naar haar hebben vernoemd. In de lodge was er zelf een Koninklijke kamer ingericht met de hoop dat Wilhelmina daar eens zou vertoeven. Maar die eer hebben ze nooit gehad. We besluiten hier te blijven en boeken de camping en willen vanavond hier lekker uit eten in het lodge restaurant. De lodge wordt trouwens ook wel het castle in The sky genoemd. Nu allemaal weer wat geleerd vandaag, dus ..... Op naar morgen.

Maandag 25 oktober 2010,

Help, we zien geen hand voor ogen, we zitten in de dikke mist. Vannacht ook al flinke regen gehad dus we besluiten de boel maar weer in te pakken en verder te toeren. We nemen de toeristische weg door het ouachita State park en genieten met volle teugen van de herfst tooi van de bomen. De weg slingerd lekker en daardoor schieten we niet erg op. Halverwege de middag zien we weer een State park campinkje en laten ons weer eens verwennen met stroom zodat we de voorraad van Linda's dvd weer met een flimpje verkleinen.

Dinsdag 26 oktober 2010,

Na een klamme en warme nacht waarin het ook nog eens flink geregend heeft vertrekken we richting het oosten van Arkansas. Oeps, wat ziet mijn oog, een puts in de voorruit die we net enkele weken geleden vervangen hebben. Nu, op naar een McDonald's, nee niet voor een hamburger maar voor een wifi verbinding. Het blijkt dat de glass doctor hier even terug ook een filiaal hebben, das mooi want dan wordt de ruit gratis gerepareerd. Nu, op de grote stad in en met ons miepie ( gps ) is het toch nog wel snel gevonden. We worden snel geholpen en na een half uurtje rijden we alweer. We toeren nu dwars door Arkansas heen en de weg is mooi glad en het schiet heerlijk op. In de loop van de middag passeren we de Arkansas rivier en zien beneden aan de oever een leuke picknick plaats en gaan op onderzoek uit. Yep, we mogen er overnachten, dit is tot 1 november toegestaan. Dus even een klein ommetje en we instaleren ons voor de nacht aan de grote Arkansas rivier.

Woensdag 27 oktober 2010,

Na een redelijk rustige nacht, bij de dam in de rivier is een sluis en die is een paar keer gebruikt, met de nodige Amerikaanse veiligheid voorschriften, toeters en bellen dus. De route door Arkansas is mooi, lekker rustig en volgens ons zien we de eerste rijstvelden en natuurlijk de verwachte katoen velden. We rijden zelfs door een plaatsje wat Stuttgart heet, 2 keer raden wie zich daar als eersten gesetteld hebben. We rijden nu echt oostelijk, we willen vlak voor de Mississippi rivier, bij het plaatsje Marianna, het stadje wat als 2e settelment na Arkansas city ontstaan is, een park bezoeken, het St. Francis national forest. Aangezien we de afgelopen nachten aardig wat regen hebben gehad willen we voor de zekerheid even informatie hebben over de toegang en de wegen in het park. Hier worden we van alle mogelijke informatie voorzien met de info dat alles te rijden is. Dus dat was weer genieten en uiteindelijk vinden we een super national park campinkje voor 5 dollar per nacht. Er is zelfs een full hook up camping maar daar hebben we niet zo'n zin in, lekker in de vrije natuur. We besluiten zelfs 2 nachten te blijven voordat we verder gaan naar de Mississippi rivier die hier bijna om de hoek ligt. Bij het inschrijven, wat je hier zelf moet doen, een envelop invullen en daar het geld instoppen voor de overnachtingen, hangt een informatie blad, oppassen voor krokodillen, jekkie begint dat nu al? We dachten dat we daarvoor nog zuidelijker moesten zijn. Nu oppassen maar met Boomer. Mensen wat een plek, we zullen er een foto van op het internet zetten op de aangegeven link hiervoor in ons verslag op www.jodibo.waarbenjij.nu.

Donderdag 28 oktober 2010,

Vandaag een geniet dag, lekker een beetje prutsen rond de camper en genieten van de natuur met zijn dieren. Ik had er eigenlijk niet op gerekend dat we een dag extra blijven staan dus de voorraad afbak broodjes wordt aangebroken en hebben voor de lunch heerlijk warme broodjes met ...... Hagelslag, ik heb echt Hollands gedaan en een pak daarvan mee genomen ! De rest van de dag gewoon niets doen, wat een luxe en genieten zeg. Maar met het weer hebben we niet zo'n mazzel, in de loop van de dag draait de wind naar het noorden zoals al voorspeld en wordt het frisser. Het wordt echt tijd dat we zuidelijker gaan, nu dat gaat morgen dus gebeuren. We wilden eigenlijk Helena nog bezoeken, een stad aan de Mississippi rivier, maar dat zien we wel, als het morgen nog steeds fris is zal die moeten wachten.


Vrijdag 29 oktober 2010

Na inderdaad een koude nacht, een graad of 7 vertrekken we weer. Op naar de mississippi rivier. Via de park route, ongeveer 16 mile door het park met onverharde wegen is het super rijden. De rivier is De grens tussen Arkansas en Mississippi, hier moet ook een welcom centre zijn waar we weer de onmisbare gedetailleerde wegenkaart en nog ontbrekende informatie kunnen krijgen. Er blijkt net ten noorden van hier, ongeveer 35 Mile, in Tunica, een mogelijkheid te zijn om met een oude raderboot de rivier op te gaan. Ja nu wilden we eigenlijk zuidelijker ivm het weer maar die mogelijkheid willen we toch niet laten varen want het seizoen loopt ten einde en vanaf 1 november zijn er geen mogelijkheden meer. Dus toch maar iets noordelijker en op naar de boot. We zijn net op tijd voor de middag afvaart en instaleren ons op het voordek. Geen tijd gehad voor lunch maar we nemen aan dat er wel iets te eten is op de boot. En inderdaad een echte Amerikaanse lunch. Hotdogs, nu die laten we ons dan maar smaken tijdens de reis. Het is een mooie vaart, maar we hadden ons er een beetje meer van voorgesteld. Maar in ieder geval is weer een wens van ons in vervulling gegaan, varen op de Mississippi. Als we terug zijn, zo rond 16 uur kijken we nog even rond in het museum wat hier staat met wat informatie over de rivier en de 1927 watersnood hier. Ook wat informatie over de vroegere tijden zoals de pelsjagers enzovoort. Dus al met al een culturele dag geworden zonder dat we dat gepland hadden. Er is een grote parkeerplaats en we instaleren ons voor de rest van de avond en nacht op een uithoekje, we gaan er maar vanuit dat het geen probleem is.
Eens kijken of we morgen of zo een wasserette vinden kunnen want de hoeveelheid kleding loopt nu toch wel erg terug en de lakens kunnen ook wel een wasje hebben, nu maar dat is voor de dag van morgen.


Zaterdag 30 oktober 2010,

Na weer een hele koude nacht, ongeveer 3 graden vertrekken we weer van de parkeerplaats. Vandaag willen we toch echt iets zuidelijker. Ik heb in de boeken en kaarten een wildlife park gevonden waar er gekampeerd mag worden. We toeren met de rivier mee in komen in de loop van de middag in de buurt van het park maar hoe we ook zoeken en tijden niets te bekennen van een vrije camping en uiteindelijk dan toch maarde officiële camping op. Wat een tegenvaller, op elkaar gepropt is er een mogelijkheid van staan met de camper en we wilden een simpele plek zonder full hook up maar die zijn er niets eens. Nu dan maken we van zo'n plek maar een simpele en kijken wat er van komt. We worden meewarig aangekeken door de andere kampeerders. Maar we hebben er niets aan, aan een full hook up. Als we de waterrpomp aan doen blijft die lopen ondanks de kranen dicht en het blijkt dat er een slang lekt, bij verdere inspectie blijkt het dat de slang gewoon door de ouderdom hard is geworden en breekbaar is geworden. Nu, aan de slag dan maar. Zoeken in de dingen die we bij ons hebben, een slang waarmee we de watertank vullen en slangklemmen, dat moet het toch wel doen. Echter is de slang kwa diameter te klein en moeten we die oprekken. Een flinke klus maar het lukt. Echter met het erop schuiven breekt er iedere keer weer een stukje van de oude slang af maar uiteindelijk met heel veel geduld en voorzichtig doen lukt het en is het lek weer gedicht. Poehhhh.
Dan maar eens even de toiletten vereren met een bezoekje, lekker....... 2 van de 3 zijn afgesloten en de 3e ziet er niet uit en er is geen wc papier. Jeetje en daar moet je dan 18 dollar per nacht voor betalen, althans dat denken ze, ik stop 10 dollar in het envelopje, meeeeer dan genoeg. Het enigste wat wel werkt hier zijn, een wasmachine en een droger dus wil ik die dan maar laten draaien. Opzoek naar kwartjes, ik heb er 4, genoeg voor de wasmachine maar voor de droger heb ik er ook 4 nodig, wisselen bij het kantoor maar die is al gesloten, jeetje wat een dag het is er weer eens zo een waar van alles niet gaat zoals je het wenst. Dan maar bij een van de buren proberen en die kunnen inderdaad, met wat moeite wisselen. Water kunnen we niet bijvullen, er is wel water maar geen drinkwater. Morgen snel maar weer verder. Wat een ervaring, dir zijn we niet gewend van de USA.

Zondag 31 oktober 2010,

De nacht was rustig tot een uur of 6, we zitten blijkbaar in een jachtgebied het knalt van alle kanten.als we buiten kijken zien we ook dat de meeste auto's van de buren weg zijn. We staan maar bijtijds op en ik maar een zondag ontbijt, roerei met bacon. we toeren de Mississippi rivier verder af tot Vicksburg en daar nemen we en afsteker richting Natchez trace parkway. Deze vervolgen we naar het zuiden en dat is weer genieten met de grote G, mensen wat prachtig. Bij mile paal 54 moet een overnachtings mogelijkheid zijn en als we die oprijden in de loop van de middag is het weer een zoals we die graag zien. We vinden en superplek en instaleren ons, als het weer meezit dan blijven we zeker een nachtje extra hangen. Er is veel te wandelen hier en dat zullen we dan ook zeker doen morgen.


Maandag 1 november 2010,

Na een heerlijke nacht staan we rustig op en ontbijten. Ik werk de computer bij, foto's klaarmaken om te uploaden nu alleen nog een kertje een goede wifi verbinding waar we dit kunnen doen. Bij Mcdonalds is er wel een goede mogelijkheid voor downloaden maar uploaden wil haast niet. Nu we moeten maar even kijken. Johan prutst wat aan de camper. Na de lunch gaan we aan de wandel, ongeveer een kilometer hier vandaan loopt een oud stuk van de vroegere Nachez trace die willen we lopen en dan is er nog een stuk verder een oud kerkje, gebouwd in 1837 die willen we bekijken. Het is een stevige wandeling, op en neer en dat door het bos war het flink benauwd is. Maar het is mooi lopen. We vinden uiteindelijk ook het kerkje, het is er een van een oude nederzetting, echter zo nu en dan nog in gebruik. het is ook privé eigendom. We wandelen de lange route weer terug over de weg. We zitten net goed en wel weer bij de camper en het begint te regenen, jammer want de temperatuur is heerlijk, zo'n 25 graden. Dus de stoeltjes opruimen en naar binnen. Dit verhaaltje op de I-pad maken en voordat we het weten hoost het. Nu wij zitten lekker hoog en droog.

Dinsdag 2 november 2010,

Vannacht lekker rustig maar het blijft regenen en via de radio die we aan hebben zijn de weer berichten niet erg gunstig voor vandaag maar we blijven toch nog een dagje lekker hangen. We bekijken de kaarten voor zover we die hebben, Alabama en Flodida hebben we nog niet maar wel de grote overzicht kaart. Dus wat voorbereidingen voor het vervolg van de reis. Een lekker broodje gebakken, dat wordt weer smullen met hagelslag. In de middag gaat de regen over in een miezeltje en hebben we nog een klein wandelingtje gemaakt, Boomer vindt het maar niets, hij wordt nat wat een watje is het toch. Morgen gaan we richting de stad Narches, bij de toeristen informatie is er een mogelijkheid van overnachten en dumpen ( vuil water en de toilet ) dus dat wordt morgen, waarschijnlijk nog de stad in, we moeten een klein batterijtje hebben voor de kleine camera dus moeten we een echte foto zaak hebben, deze hebben ze niet bij de walmart. Maar de info zal ons wel op weg helpen. Daarnaast is de stad aan de Mississippi en de info ligt aan de rivier dus dat zal waarschijnlijk wel goed zitten.

Woensdag 3 november 2010,

We rijden de Natchez tracé verder af richting, ja wat anders, Natchez. Het is echt genieten wat een mooie omgeving, zeker de moeite waard om te onthouden. In Natchez moeten we de voorraden weer eens aanvullen, de watertank bijvullen en het afvalwater en wc afval lozen. Dit laatste kan bij de toeristen informatie, de voorraden bij de walmart en dan diesel, water bij het tankstation. Ook controleren we hier de banden spanning en de luchtvering die we net voor vertrek onder hebben laten bouwen. Nu alles lukt en we hadden de info dat we bij de toeristen info zouden kunnen overnachten. Dit mag alleen is er geen plekje waar je een beetje recht kan staan dus pakken we de bullen en vertrekken. Iets verderop ligt het Homochitto national forest en daar zal wel een mooi plekje zijn te vinden voor/door ons. En dat lukt het is een oorverdovend rustig en dat bevalt ons zeer goed.


Donderdag 4 november 2010,

Na een koele nacht vertrekken we weer, het kleine kaartje wat we bij het inrijden van het national forest hebben gepakt bij de hand. We zijn bijna weer op de doorgaande weg en dan, hebben wij dat weer. De weg is afgesloten en moeten we terug. Hoe nu verder? We rijden een klein stukje en bekijken ons miepie en die geeft toch nog een andere mogelijkheid. Nu, die maar proberen. En yep, het lukt en we hebben weer verharde weg onder de wieltjes. Het was namelijk hier en daar toch best wel blubberig na de laatste regen die we gehad hadden. We toeren verder eerst richting het oosten daarna het zuiden. De weerberichten op de radio geven weer noorden wind aan in de loop van de dag en ze hebben helaas weer gelijk en de temperatuur daalt meteen van rond de 25 graden naar 16 tot 17 graden, brrrr. We vinden in een klein gehuchtje een parkeerplaats bij een afgesloten water speel park voor de nacht en parkeren daar het campertje.


Vrijdag 5 november 2010,

Na een hele koude nacht, met nachtvorst, gaan we verder. Iets oostelijk ligt een national forest en zoals jullie al weten zijn we daar dol op. Hier zijn vaak de mooiste plekjes voor overnachten. We toeren door kleine dorpjes en staan wel 10 minuten voor een spoorweg overgang waar uiteindelijk een onderhouds machine langskomt. Maar we hebben intussen een kop koffie gedronken. Dan verder richting het forest. Het wordt allemaal weer super aangegeven en gelijk de eerste plek is de moeite waard. Boomer is ook helemaal gek en we besluiten, na eigenlijk een korte rit weer eens te genieten van een mooi plekje de middag. Johan doet nog wat kleine klusjes en ik..... Ja geniet gewoon.



Zaterdag 6 november 2010,

We hebben besloten om hier eens een rustig weekend te genieten en het is heerlijk hier. De nachten zijn wel erg koud, nachtvorst maar daar hebben we ons kacheltje voor, die snorreld op 10 graden lekker de nacht door. Vanaf deze plek vertrekken enkele kano's voor een tocht op het riviertje en verschillende gaan zelfs, met een geweer in de bagage kamperen ergens langs de oever en dan eens lekker jagen zoals ze zeggen. Andere hebben een tochtje geboekt en worden door een busje met aanhanger voor de kano's weer opgepikt aan het standje bij ons plekje. Zo is er de hele dag wat te zien en te doen.

Zondag 7 november 2010,

We slapen lekker uit en verzetten onze horloges, de wintertijd gaat nu ook hier in. Maar als we morgen verder rijden zullen we de tijd nog eens moeten verzetten, we gaan dan weer een tijdsgrens over en wordt het verschil met Nederland weer een uurtje minder. Heel wat anders dan vorig jaar, toen was het verschil, toen we in Alaska waren 12 uur, nu dan maar 7uur. Als het goed is gaan we morgen richting een camping waar er ook wifi is en kunnen we weer eens een poging doen dit verhaal op jodibo te krijgen en dan de bijbehorende foto's te plaatsen. We hopen dat jullie langzamerhand een beetje nieuwsgierig zijn geworden wat we allemaal weer uitvreten hier in het down south van de USA.