weer terug in Sprinfield

Nieuw foto album , foto’s vanaf juni 2009 : http://www.mijnalbum.nl/Album=3NEHXIMN
http://www.mijnalbum.nl/Album=ZAORXVAR 5/01/06 tot 12/08/06
http://www.mijnalbum.nl/Album=HFAPMCOG 20/09/06 tot 29/01/07
http://www.mijnalbum.nl/Album=FFRTAFAN 30/01/2007 tot 4/5/07
http://www.mijnalbum.nl/Album=FEDFHN7N 5/5/2007 tot 26/09/07
http://www.mijnalbum.nl/Album=JWPELOB7 27/9/07 tot 10/3/08
http://www.mijnalbum.nl/Album=MTPDO7N7 vanaf 11/3/2008 t/m 13/5/2008
http://www.mijnalbum.nl/Album=CNDHATO7 vanaf 28/01/2009 t/m 31/05/2009

Onze andere website http://home.hetnet.nl/~f2hjadekoe74/ (=our other website )

Mensen die vragen hebben stel deze dan op ons mailadres jadekoe@hetnet.nl

Zaterdag 22 augustus 2009
We gaan richting Glacier national park. De entree prijs is weer te betalen met onze jaarkaart die we hebben voor alle nationale parken dus rijden met die hap. En toen ……… we worden super verrast door een moeder beer met 2 jongen die aan het spelen waren suuuperrrr. Dat hadden we altijd al wilen zien maar geen geluk tot zo ver maar nu…. Grandioos. We hebben een heel pakket info gekregen en duiken een parkeerplaats op even verderop. Lezen de info door en zien dat we het park niet door kunnen rijden zoals we eerst gedacht hadden. Er mogen geen voertuigen langer dan 21 foot over een bepaald stuk en wij zijn langer !!!!! Dus na de lunch retour ingang en helaas pindakaas. Maar dan worden we nog een keertje door de 2 beertjes verrast en we hebben zitten genieten wouw. Maakt alles weer goed. Dan het park uit en op zoek naar een plekje voor de nacht. En dat slaagt erg goed.

Zondag 23 augustus 2009
We vertrekken en maken een lange dag Montana door. Koren velden links en rechts en veel opslag silo’s. dus weinig te vertellen.
maandag 24 augustus 2009
we gaan weer verder en zien veel natuurschoon, de velden worden afgewisseld door prachtige ruige vergezichten. We vinden een leuke plek voor de nacht op een city park, een park met alle faciliteiten en sportvelden. Vaak voor niets of voor erg weinig geld.

Dinsdag 25 augustus 2009
We toeren weer verder en gaan van Montana, North Dakota in. Hier veranderd er niet veel, korenvelden, zonnebloemvelden en veel grote rollen met stro hier en daar is er artistiek gemaaid en is het uitzicht weer eens anders. We vinden voor de nacht een leuke parkeerplaats bij een speelplaats annex bbq gebouwtje in een gehuchtje met de naam new Leipzig. Zeer waarschijnlijk door Duitsers gesticht want op veel gebouwtjes zie je Duitse namen vermeld. Verder zijn we vandaag Manchester al door gereden, London, en Sydney hebben we ook aangedaan.

Woensdag 26 augustus 2009
Na een zalig rustige nacht vertrekken we, we worden uitgezwaaid door de buurman die gisterenavond is wezen checken of het wel goed was. Weer een dag met de gebruikelijke uitzichten. Alleen hebben we niet goed nagedacht over de diesel, die wordt krap en in de kleine gehuchtjes zijn er geen tankstations. Uiteindelijk rijden we maar een klein stukje om naar een iets grotere plaats op de kaart dan tenminste maar volgens onze navigatie moeten er 2 tankstations zijn. Nu, eentje is al verdwenen maar de andere is er nog. We tanken af en rijden weer met een lekkerder gevoel als voorheen. En……ja hoor weer eens een raar geluid, Johan kijkt in zijn spiegel en inderdaad er rijdt weer een politie auto achter ons die wilt dat we stoppen. Na de gebruikelijke vragen mogen we toch weer verder zonder enige waarschuwing of bekeuringen. We vinden een super plek aan de Missouri rivier waar we ons instaleren voor de rest van de middag en nacht. Boomer wil nog zwemmen en wij pootje baden. Zo en dan een koud biertje, de temperatuur is er naar, intussen weer eens 42 graden in de zon, binnen met de ramen open voor de “koele” wind is het 32 graden. Gelukkig is de luchtvochtigheid maar 42%.

donderdag 27 augustus 2009
en ja hoor we rijden weer, we gaan richting Mitchel, daar moet een leuke bezienswaardigheid zijn. Er wordt ieder jaar een gebouw helemaal opgetuigd met allerlei soorten maïs en andere gewassen. We rijden door de gebruikelijke natuur, weilanden en akkers en beland in het stadje Mitchel. Eerst de bezienswaardigheid, nu is de temperatuur voor Boomer in de camper nog te doen. Het is ontzettend leuk om te zien en dan te denken dat ze ieder jaar een ander thema bedenken om alles op te zetten. Wat een werk. Na een uurtje hebben we het wel gezien en gaan we richting de walmart, brood en drinken aanvullen. Hier vinden we een plekje in de schaduw en kan Johan mee naar binnen. We snuffelen wat rond en na de lunch gaan we richting een plek die we gezien hebben. Een mooie municipal ( stads ) camping van deze stad aan een leuk meertje en veel bomen, dus schaduw. We instaleren ons en genieten van de rest van de middag in de schaduw.

Vrijdag 28 augustus 2009
We krijgen slechte berichten van Rene en Mike. Rene haar vader ( de man die ons schietlessen heeft gegeven ) is geopereerd en nu heeft hij een bloedprop in de aderen. We geven iets meer gas om toch maar iets sneller naar Missouri te komen, we maken er zelfs een langere dag van en vinden aan het eind van de middag een leuke stad camping voor €5,- per nacht en genieten van de luxe van stroom en water.

zaterdag 29 augustus 2009
we krijgen weer een alarmerend sms-je en proberen te bellen maar we krijgen wat we ook doen geen contact meer. We hopen het beste en rijden de geplande route verder en genieten toch wel weer van de mooie uitzichten van Missouri, de heuvelachtige beboste omgeving. Achter in de middag gelukkig weer een telefoontje, het blijkt dat de batterij van de telefoon van Rene het had begeven en dat ze een nieuwe moest kopen. Afgelopen nacht heeft ze Mike naar het ziekehuis gebracht, het leek alsof hij een hartaanval had. Achteraf blijkt alles mee te vallen op een of andere manier loos alarm. Maar toch, haar vader net uit het ziekenhuis en dan nog een nacht met Mike in het ziekehuis…. Het zal je maar overkomen. We geven door dat we morgen aan zullen komen en dat we dan bij hun thuis voor de dieren kunnen zorgen en dat zij dan de handen vrij hebben voor de ziekhuizen. Dus al met al een enerverende dag, we vinden voor de nacht een plek op een fairground in een dorpje ongeveer 350 kilometer van Springfield Missouri en houden het voor gezien voor vandaag. We halen bij de Sonic een ongezonde maaltijd en kijken nog even tv, ja dat is de luxe van in een dorpje staan.

Zondag 30 augustus 2009
We komen rond 14.30 uur aan bij Mike en Rene, Mike is intussen alweer thuis, toch een loos alarm geweest. We kletsen het e.e.a. bij en het blijkt dat ze hun reis naar europa toch niet hebben uitgesteld en dat ze morgen toch gaan. Nu dan kunnen we inderdaad alle verzorgen hier. Ik krijg de nodige uitleg voor verzorging van paarden, honden en katten. Ieder beest heeft zo zijn bijzonderheid. En de rest van de dag helpen met inpakken voor de volgende week want daar hadden ze nog geen tijd voor gehad. Moe rollen we uiteindelijk ons bed in.

Maandag 31 augustus 2009
Mike en Rene zijn al vroeg naar kantoor om daar de laatste dingen te doen, waar ze afgelopen vrijdag niet meer aan toe zijn gekomen. Wij zijn er rond 9.30 uur want 9.45 moeten we rijden richting het vliegveld. Rennen en vliegen en bijna op tijd vertrekken we. We zetten ze af en rijden dan weer terug, pikken de groene auto op bij kantoor en ik doe nog even wat boodschapjes. Terug, de honden weer los laten en de boodschapjes opruimen. Als ik weer buiten kom zijn de honden beiden verdwenen, shit hebben wij dat. Wij gaan verder, zoeken is hier niet te doen zo rond de 25 acres aan land en bos. Laten we maar het beste ervan hopen. We maken een begin met het schoonmaken van de camper. Rond etenstijd houden we het voor gezien en helaas nog steeds geen honden. Johan pakt toch maar een van de auto’s en rijdt een rondje voor zover mogelijk en ik rammel regelmatig met de etensbakken maar….. geen reaktie. Zou iets moois zijn binnen 2 minuten 2 beesten kwijt zijn waar je op zou passen behhhhhh. Maar gelukkig ’s Avonds rond 22 uur horen we wat in de garage en ja hoor zijn die 2 mirakels er weer, ze hebben zelfbediening gemaakt en hebben de zak met hun voer helemaal open gescheurd, ze hebben blijkbaar honger. Maar gelukkig die zijn weer boven water.

Dinsdag , woensdag donderdag 1 2 en 3 september 2009
Voor vandaag hebben we een uitnodiging van iemand waar we interesse in hebben en tijdens de uitleg, wat buiten is, gebeurt het waar ik altijd al bang voor was tijdens onze reizen………. Ik wordt gebeten dor een slang, een copperhead, een nogal giftige ook nog. De man waar we mee staan te praten herkent de slang en ik wordt per omgaande naar het dichtstbijzijnde ziekhuis gebracht, 20 minuten later lig ik aan de hartbewaking en infuus. Het blijkt dat het gif van deze slang je rode bloedlichaampjes aanvalt en de bloedstolling op heft dus regelmatig wordt er bloed afgenomen. Het doet pijn en niet zo’n klein beetje. Maar na 4 uur begint mijn lichaam rustiger te worden en na 5,5 7uur geeft de dokter aan dat als we zouden willen dat we naar “huis” zouden mogen omdat het huis van Mike en Rene dichtbij Springfield is en als er wat aan de hand zou zijn ik daar toch mee vervoerd had moeten worden. Met de nodige uitleg vertrekken we en een uurtje later zo rond 18.30 zit ik met mijn pootje omhoog op de bank. Maar na een uurtje begint het gedonder weer, mijn voet is intussen 2 keer zo dik geworden en het doet weer heel erg pijn, dus……… ziekenhuis Springfield opzoeken. Hier in eerste instantie snel geholpen maar alle behandel kamertje zitten vol en of ik in de wachtkamer wil wachten. Nu een lang verhaal kort gemaakt uiteindelijk heeft het 9,5 uur geduurd en waren we om 9 uur woensdag ochtend weer “thuis”. Dood moe rollen we het bed in, Johan nog later want die moest de dieren nog doen. We slapen to 12 uur en ontbijten dan want na de lunch van gisteren is er niet meer gegeten. We draaien ons om en Johan stapt uiteindelijk rond 4 16 uur het bed uit en gaat weer aan het werk met de dieren. Als diner maakt hij zo het een en ander uit de koelkast klaar en ik slaap maar door. Uiteindelijk wordtik de volgende ochtend pas weer echt wakker. Lopen nee dat is er niet bij, op de knieën en handen door het huis als ik naar de wc moet. En zo klungelen we de dag door. In de loop van de ochtend komt Johan erachter dat de ene kat die niet naar buiten mag verdwenen is en niet te zien is buiten. Nu, een bak met speciaal voer neergezet en ja hoor we hebben weer mazzel, in de loop van de avond zien we haar weer voor het raampje zitten waar ze altijd zit en Johan trekt met groet spoed de deur weer dicht en op slot.

Vrijdag 4 september 2009
Johan laat het bad vollopen en helpt me erin. De rest kan ik zelf wel weer maar als ik me aan het wassen ben zie dat precies op een plek waar de tanden van de slang mijn enkel in verdwenen zijn begint het rood te worden. Dus het wordt weer een dokters bezoek vanochtend. Maar de zwellingen worden wel iets minder dus dat is een goed teken. We gaan deze keer niet naar het ziekenhuis maar naar een zogenaamde walk in kliniek. En daar worden we ook weer geholpen, inderdaad een infectie dus aan de antibiotica naast de andere medicijnen. We doen gelijk wat boodschapjes, het mooi bij de walmart is dat daar van die elektrische rolstoelen te leen zijn en ik instaleer me uitgebreid. Daarna naar huis, ik ben kapot en duik mijn bed in en Jopie vermaakt zich verder wel.
Zaterdag 5 september 2009
Het gaat weer een stukje beter, als ik erg voorzichtig ben kan ik net voldoende op mijn voet “staan” dat ik niet meer hoef te kruipen, dus van deurkruk naar bank en van aanrecht naar bed het lukt net. Verder lekker rustig aan.

Zondag 6 september 2009
Vandaag komen Mike en Rene weer thuis, wel in de loop van de avond maar toch. Ik ben alweer wat mobieler dus een goed teken. WE ruimen het huis een beetje verder op en Jopie haalt de stofzuiger erdoorheen. De dieren worden zoals gebruikelijk weer verzorgd, jeetje bijna een dagtaak daaraan. Uiteindelijk kan ik zelfs nog mee om hun op te halen van het vliegveld. WE kletsen wat bij en die 2 duiken moe het bed in. Wij kijken nog even wat tv en houden het ook voor gezien vandaag.

Zo mensen dit was weer het einde van dit gedeelte van de reis, uiteindelijk een zeer enerverend einde. WE hebben toch wel weer genoten van alles behalve dan het einde, met de slang. Als we weer verder gaan zal vanzelf er weer een update verschijnen op jodio. Dus allemaal bedankt voor het lezen en tot de volgende keer.