de Canyons

We hebben weer een nieuw foto-album aangemaakt, de link is :

NEW !!! NIEUW !!!!! NUEVO !!!!!
http://www.mijnalbum.nl/Album=MTPDO7N7 vanaf 11/3/2008

Voor FOTO’s zie http://www.mijnalbum.nl/Album=ZAORXVAR 5/01/06 tot 12/08/06
http://www.mijnalbum.nl/Album=HFAPMCOG 20/09/06 tot 29/01/07
http://www.mijnalbum.nl/Album=FFRTAFAN 30/01/2007 tot 4/5/07
http://www.mijnalbum.nl/Album=FEDFHN7N 5/5/2007 tot 26/09/07
http://www.mijnalbum.nl/Album=JWPELOB7 27/9/07 tot 10/3/08

Onze andere website http://home.hetnet.nl/~f2hjadekoe74/ (=our other website )
Mensen die vragen hebben stel deze dan op ons mailadres jadekoe@hetnet.nl
Maar ook een gewone, alledaagse mail uit Nederland, genieten we van.


We gaan verder richting de Grand canyon, in Prescott doen we uitgebreid boodschappen want we willen niet alleen de gebruikelijke zuid kant van de Grand Canyon bekijken maar ook de verlaten west kant, daar willen we mee beginnen. Johan blijft bij de Daf en ik ga een gigantisch grote super in en dat duurt nog wel dus. Als ik terug kom staat Jopie weer eens te kletsen met iemand, die reed voorbij en zag de Daf staan. Het blijkt een Amerikaanse wereldreiziger te zijn en in deze stad zit Scott Brady, www.expeditionswest.com , die een tijdschrift Overland, www.overlandjournal.com , uitgeeft en enige weken geleden in Los Angeles Mike en Rene heeft gefotografeerd met hun truck. Die wordt ook gebeld en als deze gearriveerd is worden we uitgenodigd om bij hem thuis te komen. Dat doen we en we rijden een luxe villawijk in. Na eerst een tijdje te hebben gekletst kunnen we de wifi gebruiken, we moeten nodig nakijken of de verzekering inderdaad verlengd is en of de motor ook verzekerd is. Dus computertje erbij en inderdaad de verzekering voor beiden is rond mits we de premie overmaken. Dat ook gedaan. We worden uitgenodigd voor een lunch, natuurlijk buiten de deur zoals een goede Amerikaan dat meestal doet. Ze hebben allemaal een super de luxe keuken maar gebruiken,…….zelden. we gaan naar een leuk Frans restaurantje en eten een overheerlijk speciaal broodje en als toetje een gebakje. Dan terug en er wordt gevraagd of we niet nog iets nodig hebben, het zou mooi zijn om de watertank weer gevuld te hebben, die is bijna leeg. Ook dat is geen probleem. Uiteindelijk achter in de middag, ze wilden dat we eigenlijk bleven staan, vertrekken we. We worden naar een mooi plekje gereden waar we rustig, in de bossen rond Prescott, de nacht kunnen blijven. Het is dus een hele andere dag geworden als verwacht maar ontzettend gezellig. N34 32.308 W 112.33.571.
Vandaag verder maar we willen eerst naar de Best Buy, deze elektronica winkel zit vlakbij de grote supermarkt van gisteren. We willen kijken naar een kleine foto camera, we grijpen best wel eens mis omdat de oude het heeft begeven. Keuze te over en we besluiten weereen canon te kopen een sx 100 xs wordt het. Dan willen we ook nog even kijken naar een Wifi booster, een apparaatje waarmee je een zwak wifi signaal kan oppeppen en mee kunt werken. Ook hierin slagen we. Leuke verjaardag cadeautjes denken we. Dan moeten we nog inkt voor ons printertje hebben, nee die hebben ze niet, de printer is te oud maar iets verderop zit een speciaalzaak voor printer cartriches, dus verderop. Inderdaad, geen probleem ze worden zo uit het schap gehaald en kosten net 3 dollar per stuk, dus 3 tegelijk maar. Tot nu toe een zeer geslaagde ochtend. Maar dan eindelijk verder richting het noorden. Daffie oet weer 8 mile de interstate op en dan duiken we de route 66 weer op. Vlakbij Peach Spring zijn de Grand Canyon caverns ( grotten ) die willen we bezoeken. Er is een camping bij maar die willen $ 30,- per nacht hebben dus rijden we een klein stukje terug en duiken de bush bush in en vinden daar een goede plek voor de rest van de middag en de nacht. Eerst nog even knutselen aan de camera en booster, het eerst gaat goed maar het 2e, daarvoor moet je eerst wifi hebben !!!! nou daar schiet je wat mee op. Maar eens kijken of we morgen wat kunnen vinden in het gehucht Peach Spring waar we ook info moeten zien te achterhalen waar de glasbrug precies zit die dus aan de west kant van de Grand Canyon moet zijn. N 35.27.258 W 113.13.069.
we hebben heerlijk rustig geslapen en vertrekken richting de grotten. We kopen de kaartjes en wachten rustig af tot 10 uur, dan begint de rondleiding. Eerst met een lift 21 verdiepingen naar beneden en dan aan de wandel. Het is erg leuk. Het is de grootste droge grot van Amerika en de man die de rondleiding geeft maakt er wat leuks van. Het is erg leuk maar niet spectaculair. Rond 11 uur zijn we weer boven en kijken nog even rond in het souvenir winkeltje maar vinden niets wat ons aanstaat. Dan verder naar Peach Spring ( leuke naam trouwens perzik bron maar geen perzik te vinden ). En dan in het gehucht opzoek naar de toeristen info, nu is het gehucht niet groot maar we vinden het niet. We vragen maar eens na en het blijkt dat net over de bult nog een stukje gehucht zit en daar is de info en die vinden we snel. Naar binnen en we worden uitgebreid geïnformeerd en vallen haast achterover van de prijzen. Nu is het zo dat we een jaarkaart hebben gekocht voor alle parken maar dit gedeelte van de Grand Canyon valt in indianen gebied, van de Hualapai indianen, en die mogen zelf hun tarieven incasseren nu en die weten het wel te vragen. De entree van Grand Canyon west, 30 dollar pp – Daffie parkeren 20 dollar – iedere bezienswaardigheid tussen de 30 en 80 dollar pp. We rekenen een beetje en als we alleen de glasbrug willen doen zijn we al $ 150,- kwijt. En dan zie je nog maar 1 ding en we moeten dan ook nog 150 mile ( 240 kilometer heen en weer terug rijden ). …..????? we besluiten dat we dit iets te gek vinden worden en laten dus de west Grand Canyon liggen. We rijden een stukje binnendoor richting de zuid grand canyon en vinden in de loop van de middag een mooi plekje voor de rest van de dag en nacht. N 35.58.290 W 112.52.172.
Gisteren middag de GPS kaarten erbij en we schrikken een beetje, er staan wel 50 pistes op en welke moeten we nu hebben. We puzzelen en vergelijken en zetten een track op de GPS die waarschijnlijk de piste moet zijn. Aan de hand daarvan willen we morgen proberen de goede route naar de south rim te vinden. Brrrrrrrrrr het is vannacht rond het vriespunt geweest en we blijven even liggen om het zonnetje Daffie een beetje te laten opwarmen. Binnen is het toch wel koud geworden hoewel de webasto heeft staan snorrelen. Maar we ontbijten in een aangename temperatuur en vertrekken. Het begin van de piste staat nog aangegeven, richting de weg nummer 64, maar dan wordt het echt een 1 baans hier en daar ontzettend slechte piste. We bereiken een gemiddeld tempo van ongeveer 10 kilometer per uur. Wouw en we moeten er rond de 80 …… de route die door ons is uitgezet klopt redelijk en we knorrelen en hobbelen wat af. He, in de middle of no where een boerderij. Moeten we er omheen of er overheen? Nee, over het terrein natuurlijk. We besluiten over het terrein en we rijden aan de andere kant een goede piste op. Hier gaat het tempo omhoog naar 60 kilometer per uur en voordat we het weten stuiten we op de geasfalteerde weg richting de south rim van de Grand Canyon. Net voor de ingang besluiten we het voor gezien te houden en rijden het kaibab national forest in en vinden een heerlijke plek, wel meer dan 2000 meter hoog, dus het wordt weerkoud vannacht. We hebben het eea gedownload van het internet voor de grand canyon en dat willen we doorlezen en dan ook een complete dag te hebben om een begin te maken met het bekijken van de south rim. Als we buiten staan zien we ook in een keer dat de reserve watertank los hangt onder de Daf dus Johan moet ook nog even aan het werk voordat de dag om is. Het blijkt dat de stalen band waarmee deze is opgehangen afgebroken is, waarschijnlijk is de rit van vanochtend net iets teveel geweest voor de tank. N 35.55.290 W 112.07.139.
Om 3.15 uur, midden in de nacht maar bij jullie 12.15 uur, het eerste sms-je voor mijn verjaardag, ontzettend leuk maar wel schrikken. In de loop van de ochtend krijgen we er nog meer binnen, iedereen die eraan gedacht heeft heel erg bedankt !!!
We gaan de Grand Canyon in. Eerst de nodige info vooraf, het blijkt namelijk dat er veel te weinig parkeerplaatsen zijn maar we hebben mazzel. Op de eerste P kunnen we Daffie al kwijt en verder rijden er overal heen shuttle bussen. We krijgen ook te horen dat het vandaag de laatste dag is dat er voor dit jaar de Hermit route gereden en gewandeld kan worden want dit wordt allemaal gerenoveerd. Hebben wij geluk !! we nemen de bus naar het eindpunt van de Hermit route en beginnen te wandelen, hier en daar gewoon eng, zo dicht langs de rand van de afgrond. Maar mensen wat een genieten, wat een uitzichten. De foto’s zijn mooi maar in het eggie, ……. Nog vele malen mooier. We wandelen zo wat af en komen uiteindelijk weer bij het begin van de route uit, zo een dikke 8 kilometer was dat. We nemen de bus weer terug naar de P en lunchen in Daffie. Dan nemen we een andere bus richting het bezoekers centrum en kijken daar wat rond en vragen info voor onder andere de Noord rim en Toroweap overlook. En daar krijgen we geen leuke berichten. Beiden zitten nog dik in de sneeuw en niet toegankelijk. Hebben wij dat. Nu,we zien wel. Nu nog een wandeling langs een ander stuk van de kloof en uiteindelijk hebben we het gehad rond 17 uur en nog eens 5 kilometer onder de zolen. Maar een heerlijke dag. We besluiten om terug te rijden naar het plekje van vannacht, lekke rustig en geen kosten. Daarnaast kan Boomer lekker vrij rond lopen en dat is op de camping niet mogelijk hier. Onderweg halen we een Mcdonald-tje, ja ja lekker gezond na zo’n wandel dag maar soms wel eens lekker en gemakkelijk. En we instaleren ons weer op ons plekje. Het is gelukkig vandaag de hele dag stralend weer maar de nacht temperatuur zal wel weer rond het vriespunt worden, net zoals afgelopen nacht, maar daar hebben we webasto-tje voor.
Vandaag weer de Grand Canyon maar dan de Desert Vieuw road richting de oost ingang en voor ons dan dus de uitgang. Deze route mag met eigen vervoer gemaakt worden en dat is gemakkelijk. Veel uitzichtpunten en ver uit elkaar maar het is echt hop on hop off. Maar de uitzichten wisselen daardoor meer dan gisteren en zien we ook de Colorado rivier, onder in de kloof, veel meer. Weer een prachtige route door bossen en iedere keer een weg naar een uitzichtpunt. Uiteindelijk desert Vieuw punt, hier staat een oude toren waar je naar boven kunt. Het resultaat, een ontzettend mooi uitzicht. We kopen nog een paar souvenirtjes en rijden dan het park uit. Even buiten het park begint het Kaibab national Forest weer en kunnen we een mooi plekje vinden voor de rest van de middag en nacht. De sluier bewolking neemt toe en wie weet krijgen we weer een witte natte hoed vandaag want we zitten nog steeds op een dikke 2000 meter.
Vandaag richting Page, maar eerst onderweg de nodige uitzichten oa de little colorado River. Dan verder richting Page, daar willen we zien te boeken voor de Antilope Canyon. We rijden Page in en zien de Wallmart en doen de nodige inkoopjes en komen aan de praat met iemand uit Page en die legt het een en ander uit hierover. We rijden het cetrum in en vinden een van de boeking kantoortjes voor die toer die we helaas niet met ons Daffie kunnen doen. We kunnen morgen al terwijl we verhalen hadden gehoord dat het wel dagen kan duren. Mazzel dus waarschijnlijk. We besluiten terug te gaan naar de wallmart om daar te overnachten. Intussen hebben we ook de nodige software kunnen downloaden voor onze wifi booster en de mail kunnen lezen. Dus heeft Johan nog wat te doen. De wifi booster aan de praat krijgen. Het lukt na een tijdje en wie weet kunnen we nu gemakkelijker wifi vinden de komende tijd.
het eerste sms je voor Johan zijn verjaardag komt om 24 uur precies binnen en we worden dus lekker wakker gemaakt, dank je wel Rob !!! maar wel erg leuk. We melden ons om 10 uur bij het kantoor om richting de Antilope Canyon te gaan, bijna de mazzel dat we met zijn 2 tjes en de gids gaan maar op het laatste moment komt er een stelletje bij. Nog niet gek, als je de andere touroperators ziet rijden met ongeveer 15 man in de auto. Maar mensen wat mooi, onbeschrijfelijk, wat een genieten. We krijgen de nodige uitleg en de gids geeft hier en daar aan waar de beste foto’s gemaakt kunnen worden. Dan moeten we om precies 11.25 uur op een speciale plek zijn…………. Er komt precies een lichtstraal door de rotsen en je krijgt hierdoor een heel aparte straal door de Canyon, prachtig. Maar aan alles komt een eind en rond 12.30 uur rijden we weer terug. We proberen nog wifi maar we krijgen zoveel lijntjes binnen dat de computer waarschijnlijk in de bonen komt dus besluiten we weer terug te gaan naar de wallmart en daar tegenover staat het Days Inn hotel en dus waarschijnlijk wifi. Inderdaad en we doen de resterende mails weg en werken de verhalen bij en plaatsen de nodige foto’s van de afgelopen tijd.N 36 54.181 W 111. 29.122